Utanmak ve ümitsizlik

Utanmak ve ümitsizlik

Her insan günahkardır ama ben kendimi çok fazla görüyorum. Gece uyuyamıyorum Rabbimden utanıyorum üzerimdeki kul haklarını helalik alırsam eşim bile boşar duyulur yani çikmazdayım . Namazlarımı kılıyorum Kuranımı okuyorum vesselam dönüş yaptım ama düşündükçe geçmişi cehennem beni mi bekliyor ne edeceğim ben diye bunalıma giriyorum. Tafsiyenize ihtiyacım var . Yardım edin.

Yorum: Utanmak ve ümitsizlik

Tevbe edin istiğfar edin olumsuzluk şeytandandır beni öyle çok alt etti ümit kesme ümitvar ol

Zaten kul için en sağlıklı olan metod budur,günahlarımızı düşünüp pişman olmamız,bize istiğfarı hatırlatır..Her bireyin kendini en günahkar zannetmesi,eğer bunu faydasına kullanacaksa,güzel bir bakış açısıdır.Tarihteki her güzel ve takva sahibi mümin; günahlarını düşünerek,uykusuz kalmış,alev alev yanmıştır.Ben hep kendime şöyle derim ”namaz kılıyorsan eğer kurtulacaksın demektir.”

Ümitleri kaldirmamak ayni anda da korkmak ikisini bir dengede tutmak burdan bunu anliyorum. Herkes doğru yolu bulur umarım.

Risale-I Nur’dan sana teselli vereyim: Koca bir deniz düşün. Bu denize bir damla damlatsan, denize ne katmış olursun? Cevap: Hicbirşey. Peki o denizden bir damla alsan, o denizden ne azaltmış olursun? Cevap: Hicbirşey. Işte senin hata ve günahlarında, tevbe etmek şartıyla, Allahın (c.c.) geniş Rahmet denizinde bir damla bile etmez.

Bak bu videoda Müslümanda psikolojik hastaligin çok normal oldugunu gösteriyor:

ya kardes içimiz dışına dışımız içine girse kimse birbirinin yuzune bakmazdi emin ol kendini bu kadar yorma

Her günahın bir bedeli var. Tövbe etmek ( günahın bedelini dünyada vicdanı ile ödemek) kesin bir dönüştür.

Allah sizi kararınızda sabit kılsın.