Şükür, kalbe nimeti itirafın, lisanda onu veren Allah’a senanın ve uzuvlar ile tâatin mükafatıdır. Nitekim hamd, yalnız dil ile senadır.
Şükür, nimet karşılığında olur. Onun için mihnet durumunda (şükür olsun Haktan gelene) denirse mihnetin artmasını istemiş olur. Elhamdülillah demek gerekir. Elhamdülillah, lütufda da, kahırda da denir. şükür ancak lüfufda denir.
Demişlerdir ki, bir kimse nimete şükretse artmasına sebep olur. Şükürden hasıl olan ziyâdelik şükr olunan nimete göredir. Her türlü nimete şükür geretir. Tâ ki, her birine göre ziyâdelik hasıl olsun. Şükürden âciz olduğunu idrâk etmek te şükürdür.
Bir kimsenin cömertliği çok ise, teşekkür edeni ona göre olur. Cömert kimse verdiği nimetler üzerine teşekkür talep etse kendi nefsi için çapa harcamış olur. Amma Cenabı Hak böyle değildir, hem nimet verici hem de hamd ve sena edilendir. Kuldan şükür istemesi kulun tarafına ait olur, başka maksat için değildir. Belki nimeti fazlalaştırmaktan ötürüdür. çünkü daha fazla ihsan için şükür yoluna delâlet edir. Sonsuz ihsan ile ihsan eyler.
alıntı
iyiyim demek
Şükür ve hamd kelimeleri nerelerde kullanılmaz?
Şükür ve hamd kelimeleri nerelerde kullanılmaz?
Cevap: Şükür ve hamd kelimeleri nerelerde kullanılmaz?