Peygamberimizin Mezarında Diri Olması Hakkında

Peygamberimizin Mezarında Diri Olması Hakkında

nyadaki dirilik gibi olduğu konusundaki istidlâllerinin bâtıl olduğunu gösterir

c) Vefatının ardından Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in hanımlarına yeniden nikahlanmanın yasaklanması yalnızca kendilerine özgüdür Çünkü Peygamber kendilerini Allah ve Rasülü ile dünya hayatının süsü arasında muhayyer bıraktığında onlar Allah’ı ve Rasûlünü tercih etmişlerdir.[xv] Ve ayrıca onlar Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in âhiret hayatındaki eşleridir. Bu nedenle Allah, Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den başkasının onlara el sürmesinin yolunu kesin olarak kapatmıştır[xvi]

4) Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in, Mûsâ aleyhi’s-selâm’ı kabrinde namaz kılarken gördüğünü delil olarak ileri sürmelerine de birkaç yönden cevap verilebilir:

a) Bu sadece Mûsâ aleyhi’s-selâm’a has değildir. İbn Hibbân’ın Sahîh’inde rivâyet ettiğine göre Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmaktadır: Ölü kabre girdiğinde, kendisine batmakta olan güneş gösterilir ve ‘bırakın beni namaz kılayım’ der. [xvii]-[xviii] Bu durum, başına gelen ölüm ile birlikte meydana gelir.
Konuya ilişkin bir diğer hadis de önceki satırlarda zikredilmiş olan Peygamberler kabirlerinde diridirler, namaz kılarlar hadisidir

b) Rasûlullah’ın Mûsâ aleyhi’s-selâm’ı miracda namaz kılarken görmüş olduğunu anlatan rivâyet her ne kadar Müslim[xix] tarafından rivâyet edilmişse de Dârekutnî gibi bazı âlimler tarafından illetli kabul edilmiştir[xx]

İkinci Açıdan

Burada Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in kabrinde de dünyadaki gibi canlı bulunduğu ve kendisinden istiğâsede bulunulabileceği meselesine genel olarak cevap verilecektir Bu meseleye ilişkin olarak birkaç yönden reddiyede bulunmak mümkündür:

1) Rasûlullah’ın, kabrinde bilinen mânâda canlı ve diri olduğu iddiası şu âyet-i kerîmelerle çelişmekte ve aykırılık arzetmektedir: Muhakkak sen de öleceksin, onlar da ölecekler (Zümer, 39/30), Biz, senden önce de hiçbir beşere ebedilik vermedik. Şimdi sen ölürsen, sanki onlar ebedi mi kalacaklar? (Enbiyâ, 21/34), Her canlı ölümü tadacaktır (Âl-i İmrân, 3/185; Enbiyâ, 21/35; Ankebût, 29/57)

2) Bilinmektedir ki, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem kabrinde, ruhun bedende bulunması, bedeni idâre etmesi, ruhla beraberken bedenin yemeye, içmeye, giyinmeye, evlenmeye vb şeylere ihtiyaç duyması şeklinde alışılagelmiş biçimde dünyevî diriliğe sâhip değildir Bilâkis kabirde berzah hayatına sahiptir Ruhu da refîk-i a’lâ’dadır.[xxi] Diğer peygamberlerin ruhları da aynı durumdadır.[xxii] Ruhlar berzahta bulundukları yer bakımından çok farklı derecelere sahiptir. Ana karnında bulunan ceninin hayatı ile dünya hayatı ve âhiret hayatı birbiriyle kıyaslanamadığı gibi aynı şekilde dünya hayatı ile berzah hayatı arasında da kıyas yapılamaz. Bir hayat türünün diğer bir hayat türüyle kıyaslanması geçersiz ve bâtıldır

3) Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem dilekte bulunanın isteğini duyabilecek ve duasına karşılık verebilecek şekilde diri olmuş olsaydı, imânî kurallar çerçevesinde ashâbına fetvâ verir ve ashâbını sıkıntıya sokan birçok meselede ümmetini rahatlatırdı. Nasıl olur da ashâbının görüş ayrılıklarını, savaşa varan anlaşmazlıklarını görür de cevapsız ve çözümsüz bırakır?! Nasıl olur da anlaşmazlıklar ve çekişmeler meydana gelirken hiç kimse Peygamberin kabrine gitmez de ondan yardım etmesini ve yol göstermesini istemez?! İddia ettikleri gibi Rasûlullah kabrinde diri değil mi?! Ömer radiyallâhu anh Buhârî’nin rivâyet ettiğine göre şöyle demiştir: Dedenin ve kelâlenin[xxiii] mirası ile faizle ilgili bazı hususları Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’e sormuş olmayı temenni ederdim [xxiv] Ashâb-ı kirâma ne oluyor ki, Peygamber yanı başlarında canlı (!) dururken gidip Abbâs radiyallâhu anh’ın duasını vesile kılarak yağmur dileğinde bulunuyorlar?! Niçin Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’e gidip ondan yağmur yağması için yardım dilemiyorlar?! Tüm bunlar ileri sürülen iddianın bâtıl ve asılsız olduğunun apaçık delilidir

Faysal b. Kazzâr el-Câsim’in
Tevhid İnancına Aykırı İddialar ve Cevapları Adıyla Basılan Eserinden

——————————————————————————–

[i] (HASEN HADİS): Ahmed (2/527); Ebû Dâvûd (No:2041); Beyhakî es-Sünenü’l-Kübrâ (5/245) ve diğerleriEbû Hureyre radiyallâhu anh’den Bk. el-Elbânî, Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha (No:2266); Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:5679); Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:925); et-Tevessül (s 65); el-Âyâtü’l-Beyyinât (s 80)
[ii] (SAHİH HADİS): Ahmed (3/120, 148, 248); Müslim (No:2375/164-165); Nesâî (No: 1632-1638) İbn Hibbân el-Müsnedü’s-Sahîh (el-İhsân, No:49-50) ve diğerleri Enes b Mâlik radiyallâhu anh’den Bk el-Elbânî, Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha (No:2627); Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:5865); et-Tevessül (s 64); el-Âyâtü’l-Beyyinât (s 78)
[iii] (SAHİH HADİS): Ebû Ya’lâ el-Müsned (No:3425); Bezzâr el-Müsned (Keşfu’l-Estâr, No:256) ve diğerleri Enes b. Mâlik radiyallâhu anh’den. Bk. İbn Hacer el-Metâlibu’l-‘Âliye (No: 3452); Heysemî Mecma’u’z-Zevâid (8/211). Ay. bk. el-Elbânî, Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha (No: 621); Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:2790); Ahkâmu’l-Cenâiz (s. 272); et-Tevessül (s. 64); el-Âyâtü’l-Beyyinât (s. 78)
[iv] Bk İbn Teymiyye Mecmû’u’l-Fetâvâ (27/116); İbn Kesîr Telhîsu’l-İstiğâse fi’r-Reddi ‘ale’l-Bekrî (s. 32-35, 117-122)
[v] Zikredilen hadislerde bu ayırıma dâir herhangi bir ifâde bulunmamaktadır. Çünkü hadisler, ifâde ettikleri anlam yönüyle mutlak olup, Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e kabri başında verilen selâmla uzaktan verilen selâmın bir olduğunu; her iki türde selâmın da O’na ulaştırıldığını göstermektedir Bu ayırıma delil olarak gösterilen Ebû Hureyre radiyallâhu anh’den rivâyet edilen Kim bana kabrimin başında salât getirirse onu işitirim; kim de uzaktan salât getirse o salât bana ulaştırılırılır. hadisi ise, âlimlerin ittifakla belirttikleri gibi uydurmadır. Bk. İbn Teymiyye Mecmû’u’l-Fetâvâ (27/241); el-Elbânî Silsiletü’l-Ehâdîsi’d-Da’îfe (No: 203). Da’îfu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No: 5670); Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:934); Bidâyetü’s-Sûl Tahkiki (s. 20). Dolayısıyla yazarın ifâde etmiş olduğu bu ayırım, gerek delil gerekse istidlâl yönüyle doğru değildir. Bk. Şemsu’l-Hakk el-‘Azîm Âbâdî ‘Avnu’l-Ma’bûd Şerhu Süneni Ebî Dâvûd (6/22); el-Elbânî el-Âyâtü’l-Beyyinât Tahkiki (s. 37); Silsiletü’l-Ehâdîsi’d-Da’îfe (1/369)
[vi] (SAHİH HADİS): Ahmed ( 1/387); Nesâî (No:1283); Dârimî (No:2816); İbn Hibbân el-Müsnedü’s-Sahîh (el-İhsân, No:914) ve diğerleriAbdullah b. Mes’ûd radiyallâhu anh’den. Bk. el-Elbânî, Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:2174); Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:924); et-Tevessül (s. 64); el-Âyâtü’l-Beyyinât (s. 80); Sahîhu Mevâridi’z-Zam’ân (No: 2031)
[vii] (SAHİH HADİS): Ahmed (4/8); Ebû Dâvûd (No:1047); Nesâî (No:1375); İbn Mâce (No:1085); İbn Hibbân el-Müsnedü’s-Sahîh (el-İhsân, No:910) ve diğerleriEvs b. Evs radiyallâhu anh’den. Bk. el-Elbânî, Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha (No: 1527); Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:2212); Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:1361); Sahîhu’t-Terğîb (No:696); Sahîhu Mevâridi’z-Zam’ân (No: 458)
[viii] (SAHİH HADİS): Ahmed (2/367); Ebû Dâvûd (No:2042); Taberânî el-Mu’cemu’l-Evsat (No:8030) ve diğerleriEbû Hureyre radiyallâhu anh’den. Abdürrezzâk el-Musannef (No:6726);
İbn Ebî Şeybe el-Musannef (No:7541); Ebû Ya’lâ el-Müsned (No:469) Alî b. Ebî Tâlib radiyallâhu anh’den. Bk. el-Elbânî, Ahkâmu’l-Cenâiz (s. 280); Tahzîru’s-Sâcid (s 95-97); Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr (No:7226); Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:926); Tahrîcu Ehâdîsi Fadâili’ş-Şâm (s. 52); Gâyetü’l-Merâm (No:125)
[ix] Bk İbn Kesîr Telhîsu’l-İstiğâse fi’r-Reddi ‘ale’l-Bekrî (s. 34-35)
[x] İlgili yerde İbn ‘Abdilberr’in hadisi tashih ettiğine dâir bir ifâde geçmemektedir Sadece isnâdıyla birlikte hadisin metnine yer vermiştir. Bk. el-İstizkâr (1/185). Ancak bazı âlimler hadisin İbn ‘Abdilberr tarafından tashih edildiğini özellikle vurgulamaktadırlar Bk İbn Teymiyye Mecmû’u’l-Fetâvâ (4/295); İktidâu’s-Sırâtı’l-Mustakîm (2/178); İbnu’l-Kayyim Bedâi’u’l-Fevâid (2/325); Tehzîbu’s-Sünen (11/93); İbn Kesîr Tefsîrul-Kur’âni’l-‘Azîm (3/447, Rûm Sûresi 52 nolu âyetin tefsiri); Telhîsu’l-İstiğâse fi’r-Reddi ‘ale’l-Bekrî (s. 117); ‘Aynî ‘Umdetü’l-Kârî (8/100).
[xi] (ZAYIF HADİS): İbn ‘Abdilberr el-İstizkâr (1/185) Abdullah b. ‘Abbâs radiyallâhu anhumâ’dan, Deylemî Müsnedü’l-Firdevs (No: 6055) Âişe radiyallâhu anhâ’dan, İbn ‘Asâkir Târîhu Dımaşk (3/209/2); (8/517/1); Beyhakî Şu’abu’l-Îmân (thk. Zağlûl No:9296, thk. en-Nedvî No: 8857); el-Hatîb el-Bağdâdî Târîhu Bağdâd (6/137); Zehebî Siyeru A’lâmi’n-Nübelâ’ (12/590) ve diğerleri Ebû Hureyre radiyallâhu anh’den.Bk. İbnu’l-Cevzî el-‘İlelü’l-Mütenâhiye (2/911-912, No: 1523); İbn Abdilhâdî es-Sârımu’l-Menkî (s. 295-297); Zehebî Siyeru A’lâmi’n-Nübelâ’ (12/590); İbn Receb el-Hanbelî Ahvâlu’l-Kubûr (s 185-187); el-Elbânî Silsiletü’l-Ehâdîsi’d-Da’îfe (No:4493); el-Âyâtü’l-Beyyinât (s 69-70)
[xii] (SAHİH HADİS): Buhârî (No:1338, 1374); Müslim (No:2870) Enes b. Mâlik radiyallâhu anh’den
[xiii] Bk (Bakara, 2/154)
[xiv] (SAHİH HADİS): Müslim (No:1887) Abdullah b. Mes’ûd radiyallâhu anh’den
[xv] Bk (Ahzâb, 33/28-29).
[xvi] Bk (Ahzâb, 33/53) Ay bk (Ahzâb, 33/6)
[xvii] (HASEN HADİS): İbn Mâce (No:4272); İbn Hibbân el-Müsnedü’s-Sahîh (el-İhsân, No:3116); İbn Ebî ‘Âsım es-Sünne (Zılâlu’l-Cenne, No:867) ve diğerleriCâbir b. Abdullah radiyallâhu anhumâ’dan. Bk. el-Elbânî, Mişkâtü’l-Mesâbîh Tahkiki (No:138); Zılâlu’l-Cenne (No:867); Sahîhu Süneni İbn Mâce (No:3466); Sahîhu Mevâridi’z-Zam’ân (No: 648)
[xviii] Bk İbnu’l-Kayyim el-Kâfiyetü’ş-Şâfiye (el-Kasîdetü’n-Nûniyye) (s. 220)
[xix] Bk 103 nolu dipnot
[xx] Bk el-‘İlelü’l-Vâride fi’l-Ehâdîsi’n-Nebeviyye (7/262-263, No: 1338).
[xxi] Bk. Buhârî (No:4437, 4440, 5674, 6348, 6510) ve Müslim (No:2191, 2444/85,87) Âişe
radiyallâhu anhâ’dan
[xxii] Bk. Uzun İsrâ hadisi Buhârî (No:3207, 3887) ve Müslim (No:164) Enes. Mâlik ve Mâlik b. Sa’sa’a radiyallâhu anhumâ’dan
[xxiii] Ölüp geride baba ya da oğul bırakmayan kimse Bk (Nisâ, 4/12, 176).
[xxiv] (SAHİH HADİS): Buhârî (No:5588) ve Müslim (No:3032/32-33) Abdullah b. Ömer radiyallâhu anhumâ’dan

www.ummulkura.com adresinden alınmadır

Yanıt: Peygamberimizin Mezarında Diri Olması Hakkında

konuyla ilgili Resulullah bir kaç sözunu buraya yazmamışsın neden acaba

mir ya bilmiyosun ya kopyaladığın yerde görmedin ya da bildiğin halde

gizliyon hepsıde senin için eksiklik

عن بكر بن عبد الله رضى الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "حياتى خير لكم تحدثون ويحدث لكم، فاذا انا مت كانت وفاتى خيرا لكم، تعرض على اعمالكم فاذا رأيت خيرا حمدت الله وان رأيت شرا استغفرت الله لكم."
Bekr İbn Abdillah (RadiyAllahu Anh)‘dan rivâyet edilen bir hadis-i şerifte Resûlüllah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur:
Benim hayatım, sizin için hayırlıdır (benim sağlığımda bir takım işler) yaparsınız, size (onlarla ilgili hükümler) bildirilir.

Ben öldüğümde ise vefatım sizin için hayırlı olur, çünkü amelleriniz bana (kabrimde) arz edilir, hayır görürsem Allah’a hamdederim, şer görürsem Allah’tan sizin için af dilerim. ..1

[1] İbn Sa’d, Tabakâtü’l-Kübrâ: 2/194, İbn Hacer Askalânî, Metâlibu’l-Aliye, no: 3853, 4/22, Heysemî, Mecmau’z-Zevâid, no: 14250, 8/594.

Büyük hadis âlimi Ebû Dâvûd et-Tayâlisinin Müsnedin’de Câbirden rivâyet ettiğine göre

Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

Yaptığınız işler, mezardaki yakınlarınıza ve tanıdıklarına gösterilir.

İşleriniz iyi ise sevinirler, iyi değilse ya Rabbi! İyi işler yapmaları için kalplerine ilham eyle, derler…1

[1] Minha 1/156 dan naklen Hamza Ahmed ez-Zeyn Müsned-i Ahmed Ta’lik-i 10/532 ez-Zeyn hadis sahihdir diyor aynı yer.