"Cim”: Durmanın caiz olduğuna işaret eder ki böyle yerlerde durmak da geçmek de câizdir. Fakat durmak, daha evlâ(iyi)dır.
"Tı” : Durmanın mutlak olduğuna işaret eder ki –lâzım ve câiz gibi- bir kayıt ile sınırlandırılmamış demektir. Böyle yerlerde, üzeride durulan kelimenin sonrasından okumağa başlanırsa, mânâ güzel olur.
"Mim”: Durmanın lâzım olduğuna işâret eder ki geçilirse mânâ bozulur demektir.
"Ze” : Mücevvez alâmetidir ki geçmek evlâ (iyidir) demektir.
"Sâd”: Murahhas alâmetidir ki nefes daralırsa durulabilir demektir.
"Gâf”: "Gad gile” alâmetidir ki, bazı kurrâ (kıraat alimleri) durmakla beraber, geçmek evlâ demişler.
"Gif”(Gaf ile Fe’nin bitişik yazılışı): Dur mânâsınadır ki durmak evlâdır demektir.
"Kâf”: Kezâlik’ten ibarettir ki kendisinden evvel geçen rumuzun hükmüne işârettir(Yani kendiden önceki secavendde ne yapıldı ise bunda da aynısı tekrar edilir).
"Lâmelif”: Durmamağa işarettir. Fakat nefes daralırsa durulur. Sonra o kelime veya gerisinden tekrar edilerek geçilir. Ayet sonlarındaki "Lamelif” işareti ise, mânânın tamam olmadığına işaret olup durmağa mani değildir. Aynı zamanda, ayet başına da işaret ettiğinden, böyle yerlerde durulması sünnettir, (üzerinde durulan kelimenin) tekrar edilmesine gerek yoktur.
"Ayn”: Bazı ayet sonlarında olup rukü’a işaret eder ki hatm ile teravih namazı kılanlar, buralara gelince rukü’a varırlar.
Bazı yerlerde de (.:_______:.) gibi peşpeşe üç noktalı işaretler vardır ki bunlara vakf-ı muâneka
ve vakf-ı murâkabe denir. Bunların her ikisinde değil de yalnız birisinde durmak lâzımdır. Çünkü her ikisinde de durulursa mânâ tamam olmaz.
Ayet ortalarında bu işaretlerin olmaadığı yerlerde zaten durulmaz. Eğer nefesimiz daralır da durmak icab ederse üzerinde durulan kelimeden veya evvelinden başlayarak okumağa devam edilir.
Kur’an-ı Kerim’de durmanın vacıp(farz) veya haram olduğu bir yer yoktur. Bununla beraber durulması caiz olmayan yerlerde kasten duran bir kimse, -mânâ bozulacağından- âsî ve günahkâr olur ki bunu da hiçbir mü’minin yapacağı tasavvur olunamaz.
Kur’anı kerimi tecvidli ve tane tane okumaya dikkat ediyorum. İşaretlerin anlamlarını da öğrendim.
Kuranda kezalike duragi hangi sayfada veya hangi surede ben bulamadim ama varmis
– Kuran ı kerim okurken aynı ayete tekrar okutan işaret hangisidir
– Cim üstünde 3 nokta var. Burada duracak mıyız ya da uzatacak mıyız. Nasıl okumalıyız?
– İlk sorun tam olarak anlaşılmıyor. Eğer istersen sitemizde secavendler konusunu arattırarak ayrıntılı bilgi alabilirsin.
– Üç nokta geldiğinde ise, birinci üç noktada durulursa ikincisinde durulmaz. Eğer birinci üç noktada da durulursa ikincisinde durulması gerekir. Her ikisinde de durmamak veya her ikisinde de durmak caiz değildir.
Ben namazımı kıldıktan sonra secdemi kaldırmadan kuranımı okuyuyorm ama kuranda çıkan (ayn) nasıl rükü etmem gerek ve nasıl niyet ve dua etmem gerek bilmiyorum bu konuda bana yardımcı olursanız çok sevinirim. Şimdiden teşekürler
Namaz dışında olan birine yapması istenmez.
Selamünaleyküm.sadece yasin okurken. Yasin duası var duasını okuruz. Ve sorum. Kuran hatmetmek için okurken yasin süresine gelindiğinde. Yasin duası yapılması gerekir mi yasin süresinin başında yada sonunda teşekürler şimdiden
kuranda durulması gereken duraklar, tecvid kuralları duraklar, kurandaki işaretler
Kurandaki İşaretler Ve Okuma Hızı
21/28, s. 325’deki irtedâ kelimesindeki ra nın altında vardır: لِمَنِ ارْتَضَى
OKUYUŞ ŞEKİLLERİ (YAVAŞ HIZLI NORMAL)
A. Tahkîk: En ağır okuma şeklidir. Yavaş yavaş, manayı düşünerek, bütün tecvit kurallarına uyarak, ruhsatları kullanmadan (mesela medd-i munfasılı da 4 elif uzatarak) okumaktır.
B. Hedr / Hadr: Süratli okuma şeklidir. Hatim indirenler, cüz okuyanlar bunu tercih ederler. Bunda yine medd-i lazım 4, medd-i muttasıl 2 elif uzatılır. Bu ikisinin dışında 1 eliften fazla uzatılanlar ise 1 elif uzatarak okunur.
C. Tedvîr: Tahkîk ile hedr’in ortasıdır. Bunda da mana düşünülür.
Cevap: Kurandaki Işaretler Ve Okuma Hızı