KALEM SURESİ Hakkında Bilgi

KALEM SURESİ Hakkında Bilgi

kalem suresi ile ilgili bilgiler

KALEM SURESİ

Surenin İsmi:

Bu sureye Kalem suresi adının veriliş sebebi Yüce Allah’ın başında şöylece yemin etmesidir: "Bu kaleme ve yazmakta oldukları şeylere andol-sun ki…" Kalem ile yemin etmesi onun için bir tazimdir. Çünkü kalemi yaratmak pek büyük bir hikmete delildir. Ayrıca kalemin anlatılamayacak kadar çok faydaları vardır. Keşşaf müellifi de böyle demiştir. Çoğunluğun görüşüne göre kalemden kasıt kalem cinsidir. Şanı Yüce Allah gökte ve yerde kendisi ile yazı yazılan her bir kaleme yemin etmektedir.

Bu sureye "Nun suresi" adı da verilmiştir.

Surenin Muhtevası:

Mekke’de inmiş olan bu sure bir önceki sure gibi doğru İslâmî akidenin esaslarını ortaya koymaktadır. Burada söz konusu edilen esaslar nübüvvet ve risaletin, ölümden sonra diriliş ve ahiretin ispatıyla kıyamet gününde müslümanlarla günahkârların akıbetidir.

Sure müşriklerin ithamlarını ve batıl iddialarını reddetmek maksadıyla ve büyüklüğüne işaret olmak üzere, kaleme yemin etmekle ve Peygamber (s.a.)’i pek büyük bir ahlâk sahibi olmakla nitelendirerek başlamaktadır: "Nun, kaleme ve yazmakta oldukları şeylere andolsun ki… ve şüphe yok ki sen çok büyük bir ahlâka sahipsin."

Bunun arkasından sure bazı kâfirlerin kötü ahlâkını, Allah Rasulü’ne iftiralarını açıklamakta, Allah’ın onlar için hazırlamış olduğu pek acıklı azabı belirterek tehdit etmektedir: "Yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler… Biz burnu üzerinden damgalayacağız onu." (5-16. ayetler)

Arkasından Mekke kâfirlerine Yüce Allah’ın nimetlerini inkâr edip ona kâfir olmaları, fakir ve yoksulların haklarını vermek istemeyişleri sebebiyle bahçeleri yakılıp telef edilen bahçe sahiplerini örnek vermektedir: "Gerçek şu ki biz o bahçe sahiplerini sınadığımız gibi… Eğer bilselerdi" (17-33. ayetler)

Sure müminlerle günahkârları karşılaştırmış, verdikleri kötü hükümler dolayısıyla müşrikleri azarlamış, iddialarını çürütmüş, onlara karşı deliller ortaya koymuş, ahiretteki durumlarını ve oldukça hor ve hakir konumlarını da açıklamış bulunmaktadır: "Biz müslümanları o günahkârlar gibi kılar mıyız hiç?.. Halbuki onlar sapasağlam iken secdeye çağırılıyorlar-dı." (35-43. ayetler)

Daha sonra Kuranı yalanlayan müşrikleri de şöylece tehdit etmektedir: "Artık beni ve bu sözü yalanlayanları başbaşa bırak..;" (44. ayet)

Sure sona ererken Peygamber (s.a.)’e müşriklerin eziyetlerine karşı sabretmesini emretmekte, davetini tebliğde sıkılmaktan, daralmaktan, onu sakındırmaktadır ki böylelikle o da Yunus (a.s) gibi olmasın: "Artık Rabbinin hükmüne sabret ve o balık sahibi gibi olma…" (48. ayet) Eziyetlerine karşı korunacağını ilân ederken, müşriklerin deli olduğuna dair iftiralarını da çürütmekte, Kur’an-ı Kerimin bütün alemler için bir öğüt ve bir ibret olduğunu belirterek bu iddialarını da reddetmektedir. Durum böyle iken Kur’an’ın kendisine indirildiği zat nasıl deli olabilir: "Gerçek şu ki o kâfirler…" (51-52. ayetler)

Surenin Fazileti:

Bu sure Kur’an-ı Kerimin Mekke’de ilk inen bölümlerindendir. İbni Abbas’tan gelen rivayete göre önce; "Yaratan Rabbinin adıyla oku." suresi, daha sonra bu sure, arkasından Müzzemmil, arkasından da Müddessir sureleri inmiştir.