Hatim yaparken sessiz okumak

Hatim yaparken sessiz okumak

hatim yaparken eğer sesli okumazsak içimizden okursak hatimin olmayacağı doğrumudur?

Cevap: Hatim yaparken sessiz okumak

Alıntı

hatim yaparken eğer sesli okumazsak içimizden okursak hatimin olmayacağı doğrumudur?

evet kardeşim olmaz. namazda da okurken en az kulağımız duymalı yoksa namaz da olmaz/okuyuş sayılmaz

Alıntı

evet kardeşim olmaz. namazda da okurken en az kulağımız duymalı yoksa namaz da olmaz/okuyuş sayılmaz

es-selamu aleykum ve rahmetullah..

Kardeşim, namaz tamam da, hatmi ilk defa duyuyorum “olmaz” diye.. “Asla olmaz” gibi bir tavır yerine, “bazı alimlerin bu doğrultuda beyanları vardır” gibi bir tavır sergilemek daha isabetli olmaz mıydı? Ya da madem bu konudaki bilginiz kesin; böylesine kesin bir hüküm verirken kaynak belirtmek iyi olmaz mıydı? Sizi sorgulamak ya da akıl vermek haddime değil; lütfen yanlış anlamayın. En doğruyu bulabilmek adınadır çabam…

Yüreğinizin sahibine emanetsiniz…

vesselam…

Sesli okurken huşu bozuluyorsa? Hiç caiz olma noktası yok mu? Zira ben yanımda biri sesli okuduğu zaman namaz kılamayacak noktaya gelebiliyorum ve bu yüzden dudaklarım kıpırdamadan bile okuduğum olmuştur zaman zaman. Kendi sesimi duymam dudağım kıpırdasa da… Nasıl olacak halim?

Belki haddim olmayarak cevaplamış olacağım; ancak acizane bildiğimi paylaşmak isterim:

“Nasıl olacak halim?” sorusu ümitsizlik ifadesi içeriyor ve Müslümanın ümitsiz olmaması gerektiği ayet ve hadisler ile birçok defa idraklerimize işlenmekte. “Ümit ile ümitsizlik arası..” olarak tarif edilir Müslümanın tutumu. Vasat ümmet oluşunun da bir tezahürüdür bu… Bu ayrıntıyı açıkladıktan sonra;
Sesli okumaktan maksat, dudakların kıpırdamasıdır. Yoksa ses çıkarmak anlamında değildir. Tek başına kılınan namazlarda sesli kıraat de yapılabilir pekala; ancak bilhassa cemaat içerisinde, yanınızdaki kardeşinizi yanıltabilme düşüncesi ile sesli okunmaması gerektiği söylenmektedir.(Yanlış hatırlamıyorsam Ö.Nasuhi Bilmen- İslam İlmihalinde bu şekilde geçmekte…) Sessiz okumaktan maksat da içimizden geçirerek okumak değil, yukarıda dediğimiz gibi dudakların kıpırdaması şeklinde olan ve “kendi sesimizi duyabilecek şekilde” diye tarif edilen durumdur. Bunun önemli olması da, namazın farzlarından olan “Kıraat”ın eda edilmesi/yerine getirilmesi içindir. Bilginiz dahilindedir ki, namazda kıraat farzdır…

Aktardığım cümlelerde yanlışlık var ise Allah için uyarın kardeşlerim…

Cevap vererek; işgüzarlık elbisesi giyip haddimi aştı isem, yetkili kardeşlerimden özür dilerim…

vesselam…

Ümitsizlik denemez benimkine, belki ne yapacağını bilememek daha doğru. Namaz esnasında hakikaten o kadar huzursuz olurum ki yanımdakinin sesli okumasından, Allah affetsin… Sevdiğinle huzurlu bir yerde belki de hiç konuşmadan anlaşabilmek gibi olsunu severim namazda. Belki bu yüzden, yani bir başkasını huzursuz ederim endişesiyle de sesim pek çıkmaz. Kuran-ı Kerim okurken de böyle. Sessizi tercih ederim ama hatim de olmuyor, e sesimi çıkarmadan dudaklarımı kıpırdatarak kıraat de olmuyor… Siz diyin hele bu zamana kadar geçenler ne olacak, şimdiden sonra ben nasıl sesimi çıkaracağım? Dediğim gibi huşu kayboluyor… Dua da edemem öyle konuşarak. Gönüldendir tüm sözlerim, niyazlarım. Var mı bir hal çaresi? Cevaz veren yok mu bu hallere ilmihallerde? … En güzel gecede dualarınız da beklerim vesselam…

Kardeşim, Rabbim samimiyetin ölçüsünde günahlarını alsın inşAllah… Çok samimi geldi cümlelerin. Ama itiraf etmeliyim ki, sana cevap verecek cesareti ve ilmi kendimde göremiyorum. Bildiğim kadarını aktarmaya çalıştım ama mesele beni aştı. Mutlaka bir hal çaresi vardır kardeşim. Mutlaka yetkili ağızlardan ferahlatıcı cevaplar bulacaksın. Yetkili kıldıklarına dikkat etmelisin ama… Dua ile kardeşim…