Rana Kardeşim, Allah’a ve iman etmen gereken diğer şeylere iman ediyorsan sorun nerede?
Kelime-i şehadet getir, tevbe et ve kendine zulmetme; zamanını bunlara değil ibadete ver.
Dinden çıkmak, ya bizzat kişinin “ben çıkıyorum” tarzında bir beyanı ile ya da Allah’ı, melekleri inkâr gibi bir hata ile olur.
Düşünmekle dinden çıkılmaz. İçindeki vesveseyi susturman için Allah ile meşgul ol.
Misafir Üye Selâmünaleyküm. Bir insan isteyerek veya istemeyerek, bilerek veya bilmeyerek yanlış bir söz yüzünden dinden çıksa,
sonrasında şehadet getirse tekrar hemen dine dönmüş olur mu?
Mesela dinden çıktığını fark etmeden namaz kılarken Ettehiyyatü’de şehadet getiriyor.
Bu durumda tekrar dönmüş olur mu? Ya da gün içinde şehadet getirse?
Ben bazen korkuyorum açıkçası, ya dilimden bilmeden olmaması gereken bir söz çıksa da dinden çıkmış olsam?
Ya öyle ölsem gibi düşünceler geliyor aklıma. 😕
İkinci sorum da şu: İnsanlara sinirle “Sen tıpkı gavursun, şeytansın” gibi sözler söylemek, insanı günahkâr yapar mı
veya dinden çıkarır mı?
Gözyaşı Aleyküm selam. Öncelikle bu konular çok önemli olmakla birlikte asla vesvese ile karıştırmamak ve
şeytanın kafanızı karıştırmasına izin vermemeniz gerekir.
Kelime-i şehadet getirmesi ile dine girmiş olur.
Bir müslümana kâfir demek tehlikelidir. Eğer o kişi kâfir değilse söz kendine döner.
Misafir Üye Hocam ben de bu dertleri çok yaşadım. Lakin hiç ağzımla “dinden çıktım” demedim ama kalbimle sanki kopmuş gibi oluyordum,
sürekli haşa hep git gel, git gel oldum. Ama hiç ağzımla “ben dinden çıktım” demedim.
Kalbimde bazen çok boşluk oluyordu, içi boş kazan gibi.
Ağzımla demedim ama kalpte çok sorunlar yaşadım. Bazen öyle bir hâl oluyordu ki hani insana söversin,
“cahil herif, seninle mi uğraşacağım” der, bir de söverler sana, sen de bir şey olmamış gibi susarsın, namussuz gibi izlersin.
Bana dinsizlik hissi geliyordu, tepki vermiyordum ama ne günah işledim ne de namazı terk ettim.
Ama aklımda ve kalbimde çok boşluğa düştüm ve böyle ibadet ettim. Vesveselerde çok etkiledi.
Kalp var ya, o çok önemli işte. Ve benim de en çok kusur yaşadığım yer orasıydı ve genelde tek kalınca olurdu bunlar.
Şuan biraz düzeldim. Namaza durunca çok değişik oluyordum, hissiyatsız, maneviyatsız, böyle garip bir hâl oluyordu bende.
Ben dilimle demedim ama kalbimde çok sorun oldu. Ben içerden fethedildim şeytan tarafından.
Aynı iç organları kemiren fare gibi beni içerden yedi. Gidip de günaha sapmadım, yine haramdan kaçtım ama kalp işte,
oradan çok darbe yedi ama elimde değildi. Sanki içerden bir şeyler beni kemiriyordu.
Umut Selamunaleyküm arkadaşlar, ben çirkin olduğum için her gün Allah’a isyan ettim.
Bir gün öfkeme yenik düşerek bilerek ve isteyerek Kur’an-ı Kerim’in rastgele bir sayfasını yırttım.
Şimdi pişman oldum ama iş işten geçti.
Ben tekrar kelime-i şehadet getirerek Müslüman olabilir miyim? Yoksa Allah tarafından lanetlendim mi?
İbadetim kabul olmaz mı? Kurtuluşum yok mu?
Ayrıca 15 yıldır psikoz ve majör depresyon tedavisi görüyorum, bu bir bahane olabilir mi?
Tabii böyle bir şeyin bahanesi olamaz ama aklım çok karışık.
Misafir Üye Kardeşlerim, nefes aldığınız sürece tövbe kapısı açıktır.
Siz yeter ki samimi bir şekilde Allah’a dönün ve tövbe edin.
Allah tövbeleri çokça kabul edendir.
Hatanızı anlamanız ve bundan tövbe etmeniz önemli olandır.
Sakın ümitsizliğe düşmeyin, istiğfar edin.
İstiğfar ayakta tutar. Allah şüphesiz çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edendir.
Misafir Üye Ben çocukken “Allah yok, inanmıyorum, görmüyor beni” diyip isyan ediyordum.
Ergenliğe girmiştim ama Allah’ın beni lanetlediğini düşünürdüm başıma gelen bir şey yüzünden.
Bir de bir takım takıntılarım falan var ama sorsanız Müslümanım derdim.
Yani ben dinden çıkıyorum bilincinde bir şey değil.
Dine yönelmek istiyorum ama bir şey beni tutuyor.
Hayattan zevk bile alamıyorum artık. Kendimi hiçbir şeye layık görmüyorum.
Rüyalarımda da kendimi olmadığım biri gibi görüyorum. Kabuslar görüyorum.
Dua ediyorum ama içimden de Allah’la ilgili çok kötü şeyler geçiyor.
İçimden “Ya Allah yoksa?” düşüncelerini aşamıyorum, aşırı ümitsizim.
Ne yaparsam yapayım, beni duymaz gibi geliyor.
Bahane mi bilmiyorum ama psikolojik sorunlarım da var, yıllardır.
Ne yapmam gerektiğini, nerede ne yapacağımı bazen bilmiyorum, bazen aklım hiçbir şeye yetmiy
Dinden çıkan birisi sadece şehadet getirse bu nasıl olmalıdır?
Dinden çıkan birisi sadece şehadet getirse bu nasıl olmalıdır yani. Abdest almalı mı, kıbleye dönmeli mi?
Bir de ben dinden çıkınca şehadet getiriyorum, olmadı bir daha bir daha, bu sefer kötü düşünceler oluşuyor aklımda.
Yani olmadı bir daha şehadet, sonra bir daha bir daha… Bir yardım edin ALLAH aşkına.