Bir müslümana kafir demek

Bir müslümana kafir demek

Selamün aleyküm hocam bir insan kendi kendine de olsa birisi için kafir olduğunun imasında bulunsa,kafir olduğunu kabul etse ama o kişinin yüzüne söylemese ve o kafir olduğunu düşündüğü kişi aslında müminse,onun kafir olduğunu düşünen kişi dinden çıkar mı?

Cevap: Bir müslümana kafir demek

Müslümana kafir demek iyi değildir. Yüzüne söylemediğin için dinden çıkmazsın. Yüzüne söylersen dinden çıkarsın.

Müslümanım diyorsa ve sen içinden o kşinin kafir olduğuna inanırsan (senin ifadenle kabul edersen) dinden çıkarsın.

Yüze söylenmemesi durumunda dinden çıkılıp çıkılmayacağına dair iki zıt yanıt… Arkadaşlar kaynak belirtirseniz sevinirim.Çünkü birinizin bilgisi yanlış gözüküyor.

Kardeş benim yazdığım içinden inandığın zaman için geçerli yoksa arkadaşın ki de doğru vesvese olur inanmazsan(arkadaş bunu demiş) yanlış bişe yok.sen anlamıyorsun.

Şimdi sen içinden müslümanım diyen birine inanmasan onun inandığı Rabbi yok saymış olursun yani kendi Rabbini anladın mı?Çünkü adam müslümanım diyor ve sen ona inanmıyorsun…Böyle bir şey yok.

Rasulullah (asm) buyurdular:

“Herhangi bir kimse, din kardeşine “Ey kafir!” derse, bu tekfir sebebiyle ikisinden biri muhakkak küfre döner. Eğer o kimse dediği gibi ise ne ala. Aksi takdirde sözü kendi aleyhine döner.” (Müslim, 1/319)

NUREDDİN YILDIZ’a sorulan soru

SORU: Selamunaleyküm hocam, bugüne kadar bir müslümana kâfir demenin yani tekfir etmenin küfür olduğunu bilirdim. Müslimde yer alan bir çok hadisi şerifin bu yönde olduğunu okumuştum. Fakat Müslümana kafir demek ile ilgili soruda Müslüman’a kâfir demek ağır bir günahtır. Belki bu sözün sahibi küfre düşmüş olmaz ama büyük bir vebale gireceği ortadadır. demişsiniz. Bu cevap kafamı karıştırdı. Sizi sorgulamak için değil bilgilerimi netleştirmek varsa yanlış bildiğimi düzeltmek için bu konuyu açıklamanızı rica ediyorum. Müslüman olan birine kâfir demek küfür müdür değil midir? Küfürse neden, değilse neden?

CEVAP: Selamünaleyküm. ‘Yüzde yüz Müslüman’a’, ‘yüzde yüz kâfir’ demenin küfür olacağı doğrudur. Fakat bu ‘yüzde yüz’ rakamını her iki cephe için de oluşturmanın kolay olmayacağını hesaba katınca ‘kâfir diyene kâfir demenin’ de bir risk taşıdığı görülür. Allah’a emanet olun.

Kloroplast kardeş,benim anlayamamam doğal,çünkü Cömert Oğuz’un yazısı yeterince anlaşılır değil.Yani muallakta,kapalı bir ifade olmuş.Senin sözüne zıt gibi duruyor.Ya da tamamen zıt durmasa bile bu sözü okuyan biri tarafından (Mesela ben) zıt durma ihtimalini,potansiyelini barındırıyor kendi içinde.Halbuki bu konu o kadar detaylı ki… Diğer yandan,ben kaynak istemiştim,sağolsun başka bir arkadaş vermiş ilgili kaynakları.O yüzden mesele kapanmıştır.Aksi takdirde bu konu hakkında ne kadar açıklama yaparsan yap,konuştuğumuz konu din ise güvenilir kaynak çok önemlidir.Mümkün olduğunca kaynaksız konuşulmamalıdır.Haksız mıyım? Ayrıca başka bir şey daha: “Sen anlamıyorsun” ifadesinin ne kadar itici olduğunun farkında mısın?Onun yerine “arkadaşım,sanırım yanlış anlaşılmışız” , “sanırım,yanlış bir anlaşılma olmuş” gibi ifadeler mi daha iyidir; yoksa “sen anlamıyorsun” ifadesi mi? Kararı sana bırakıyorum.

Yanlış anlaşılmalar olabilir. Ama Kloroplast’ın dediği daha doğru. evet yüzüne söylemeden dinden çıkılmaz demişim. Biraz yanılmışım. Özür dilerim.

Kardeşim kaynak istemede haklısın ama araştırıp bulmak vakit alıyor.Ondan yoksa ki ne aklınla ne kalbinle dalga geçilmiş bir cevaptır yazdığım.

Ayrıca arkadaşın söylediği de doğru onunkine yanlış demedim ki?

Olabilir gelebilir bu düşünceler ama sen işi inanç boyutuna taşımıssın geldiği gibi kalsa vesvese olur.Arkadaş roman mı yazsın cevap olarak yani.

@@@Şimdi birkaç delil ile yazayım bari kardeşim.

Önce ayetlerden bir delil getireyim;

2/BAKARA-284: Allahındır hep göklerdeki ve yerdeki, siz nefislerinizdekini açsanız da gizlesiniz de Allah onunla sizi hisaba çeker sonra dilediğine mağfiret eyler dilediğine de azab, ve Allah her şey’e kâdirdir.
(Elmalılı Hamdi Yazır)

2/BAKARA-284:…….siz nefislerinizdekini açsanız da gizlesiniz de Allah onunla sizi hisaba çeker……

Kardeşim ayetin tefsirini de okuyabilirsin uzun diye yapıştırmadım.Zira okumak isteyen netten yazar okur.Ama Elmalılı Hamdi Yazır tefsirini oku önce.

Gene hadisten başka arkadaşın biri delil getirmiş zaten ve daha çok delil var…işte biri daha;

Aşağıda ki bağlantıya tıkla oku kardeşim.

-İnsanlar hakkında ne de kolay hüküm veriyoruz ;
-Peygamber Efendimizin Açıp da kalbine mi baktın ? uyarısına aldırmaksızın….

Madem o niyette söylemedin “sen anlamıyorsun” sözünü,o halde ben de bu durumu yanlış anladığım için kusura bakma,hakkını helal et.Son mesajındaki kaynaklar için de teşekkür ederim.Elbette çok uzun cevaplar istemiyorum ama hiç kaynak olmayınca da güven olmuyor.Çünkü özellikle de internet ortamında o kadar çok ama bir o kadar da yalan-yanlış bilgi var ki… İnternet ortamındaki bu bilgilerin çok azı güvenilir kaynaklara dayanıyor.Ben şahsen şimdiye nazaran daha bilinçsizken,açıkçası kaynaklara pek bakmazdım.Ama muhtemelen bu yüzden olsa gerek bana küfür,şirk konusunda çok vesveseler gelmeye başladı.Mesela bu konuda olduğu gibi… Birisinin söylediği bir söz veya yaptığı bir iş sonrası (Elbette her iş değil ama şüphelendiğim bazı işler…) “acaba bu kişi küfre mi girdi?” diye düşünüyorum hep.Tabi bu söylediklerim kendim için de geçerli…Kendimin de küfre girip girmediği konusunda çok tereddüt yaşadım,sıkıntılar çektim.Günlük hayatta yaptığım bazı fiiller veya söylediğim sözler sonrası devamlı “acaba ben kafir mi oldum?” diye düşünür oldum.Bundan bir-bir buçuk sene kadar önce daha kötüydüm de şimdi biraz daha iyiyim Hamdolsun.Elfaz-ı Küfür konusunda güvenilir kitaplar arıyorum.Ama bilemiyorum hangi kitabı alsam?Senin bildiğin,tavsiye edebileceğin Ehli Sünnet itikadında Elfaz-ı Küfür ile ilgili kitap var mı?

Ne demek Oğuz kardeşim,sorun değil.Olgunca davranışın için teşekkür ederim.Dinimizle ilgili bilgi alış-verişi konusunda titiz olmaya çalışıyorum.Çünkü bir konu mümkün olduğunca açık ve güvenilir kaynaklara dayalı olmalı.Aksi takdirde Allah muhafaza karşı taraf yanlış bilgilenebilir,o şekilde iman edebilir,bu yüzden büyük günahlara girme durumu söz konusu olabilir belki.Ve bu şekilde bilgi veren kişi de vebal altına girebilir. Allah hepimizi bu tür olumsuzluklardan muhafaza eylesin. Hayırlı ve afiyet dolu Ramazanlar kardeşim…

Fîhi Mâ Fîh.Ne varsa içinde kardeşim.ne güzel imanını gözetiyor olman ve kitap tavsiyesi istemişsin…bana sorarsan bu konularla ilgili fazla kitap okuma derim. üzerine düştükçe daha çok takıntı haline getirirsin çünkü.Hem sen dahi bir kitapsın.kendini oku kardeşim.Aradığın orda burda değil içinde.Allah insana şah damarından daha yakın(ilim,kudret ve rahmeti ile) öyleyse kaldır kendini aradan;ortaya çıksın yaradan.içine dön kardeşim ve La ilahe illAllah zikrini daima söyle.Hem dil ile hem kalp ile.Hem aşk ile hem zevk ile.Allah’ı zikret kardeşim.o an,ölüm anı geldiğinde bu zikr kalbine artık işlemiş olacığından ölürken Allah ile meşgul olacak zihnin acı çeksede ruhun bedenin,terler içinde kalsanda,dilin La ilahe illAllah diyecektir.Derlerya kalpte ne varsa dile o vururmuş.sen bu zikri kalbinde taşıyorsan imanını kurtaracaksın o an geldiğinde Allah’ın izniyle tabi,O’na kalpten bağlanmışsan.Tavsiyem kitap değil zikir oldu kardeşim bırak kendini Allah’a. Sen Hakk’a tevekkül kıl. Tefvîz et ve râhat bul, Sabr eyle ve râzı ol, Mevlâ görelim neyler, Neylerse, güzel eyler.varsa hakkım helal olsun sen de helal et kardeşim.

Amin, İnşaAllah bizler ve tüm sevdiklerimiz imanlarımızı kurtarırız. Allah bu yolda tüm müminlere kolaylıklar versin. Sağolasın,ben de varsa helal ediyorum hakkımı. Evet doğru, Allah’ın izniyle Kelime-i Tevhid’i içimize işlemeliyiz.Açıkçası bu konularla ilgili okumak konusu aynen dediğin gibi takıntı oldu bende.Zamanında kaynağını tam araştırmadan bazı dini internet sitelerinde Elfaz-ı Küfür’le ilgili yazılar okumuştum. “Hangi durumda küfre girilir?Kişi ne söylerse,ne yaparsa küfre girer?” şeklinde yazılar… Zamanla yaptığım bir çok hareketimde ve sözümde küfür görür oldum.Belki de bana öyle geliyordu. Allah muhafaza dinden çıkmışım gibi hisseder oldum bir çok kez.Allah muhafaza eğer bu yönde detaylı açıklamalar içeren bir kitap okumazsam,bilgi eksikliği yüzünden küfre girersem diye korkuyorum.Ama bu kez de okursam dediğin gibi takıntım daha da artabilir.Ne yapmalıyım,tıkandım kaldım.Evet,zikir çok önemli dediğin gibi.Ama bu takıntı hali zikir esnasında da olursa kendimi zikre veremem ki.Zikir çekerken bu durum olursa ne yapmalıyım?

Kardeşim kelime-i tevhid zikrini söylerken bu düşüncelerin(küfre düştüm mü?) gelmesi bir şey ifade etmez ki(imandan şüphe etmek dışında).Çünkü sen bu zikri söylerken her defasında imanını tazelemiş oluyorsun,dinden çıkmış olsanda girmiş oluyorsun.İmanını ve kalbini bu zikir ile cilalamış oluyorsun.her söylediğinde cila atıyorsun iman nurunu parlatıyorsun,ışıl ışıl oluyor bunun için kalbine nakş edersen ölüm anında da imanını tazelemiş olarak gidersin.ölüm anında dilinde mecal yoksa bile kalbin zaten Lâ ilahe…diye başlar illallAllah diye bitirir.

Yani bu zikir esnasında bu takıntı olursa kendimi zikre veremem diye soruyor olman kelime-i tevhidin ne demek olduğunu idrak edemeyişini gösteriyor kardeşim.

Şimdi sen sormazsında ben söylüyeyim ölüm anında peygamberimiz dil ile ne diyordu Refîk-i a’la’ ama peygamberimizin kalbi zaten hep Allah aşkı,zikir-sevgi-muhabbet-bağlılık-kelime-i tevhid halindeydi.yani kardeşim demek istediğim bu zikri ve manasını kalbine indir bir şey olmaz.

Böyle takıntı yapacaksan bu tür kitaplar okumaman daha iyi.Allah’ı seviyorsan,emir ve yasaklarını gözetiyorsan vs. Allah senin canının kafir olarak çıkmasını ister mi hiç kardeşim.istemez tabi.korkma..!ölümünden önce O halleder.bırak kendini Allah’a hiç bişe olmaz.

Sonuç ne anlayamadım ki bişey anlaşılmıyor.Ben bir örnek vereyim barı hatalımıydım değilmiydim cevap verin.
Geçen aylarda adamın biri ile adamın biri dediğimde öz kardeşim ikna etmeye çalışıyorum da adam acaip bir şartlanmış ikna olacak gibi değil Allah cennete cehenneme gidecekleri biliyor neden insanları yarattı,neden şunu yapacaz neden bunu yapmayacaz acaip acaip konuşuyor.İnanmıyorum dedi konuyu kapattı üstelemedim.Geçen gün ramazan ramazan rakı içiyor o esnada ezan okunuyor hoca nefes almak için durduğunda o bir yudum çekiyor hoca okumaya başladığında içmeyi kesiyor.Sanki bir itikatlı havalarında.”Ulen sen ne kafir adamsın zındık” dedim.Oda sen bana kafir diyemezsin ben itikatlı biriyim içki içiyorum günahı bana ama sen bana kafir diyerek direk kafir oldun dedi.Gerçi haklı yanlarıda var ilim olmadan konuşmak son derece yanlış bişey bir dahada buna benzer hiçbi yorum yapmayacam

İnanmıyorum demişya kardeşim o an artık ona müslüman diyemezsin ama o an itibari ile yarın belki tövbe etmiş olabilir bu yüzden sadece tövbe etmediyse eğer kafirdir diye bil yeter.aradan zaman geçmiş tövbe edip edmediğini bilemezsin bu yüzden tövbe etmediyse eğer kafirdir onun için böyle bilmeli ve tek başına kafir kelimesini kullanmamalısın.

İlla yüzüne kafir diyecen diye bir şey yok az peygamberimizi örnek alın peygamberimiz yolda yürürken;putu eline almış yanından geçen kafirlere ya da konuştuğu kafirlere tuüü kafir-melun mu diyordu.cahillik etme..!

Ah be kloroplast kardeşim; sağolasın yardımcı olmaya çalışıyorsun da,bazı ifadelerde yine sorun var ne yazık ki… (Üslubu kastettim.) Hani daha önce de demiştim ya bazı ifadelerden rahatsız olduğumu… Yine ona benzer durumlar… Belki sen yine iyi bir anlamda demiş olabilirsin,doğrudur.Ama burası yazı ortamı olduğu için ses tonu,vurgu gibi araçlar olmadığından dolayı genel olarak tam anlaşılamama veya yanlış anlaşılma durumları söz konusu… O yüzden şahsen buraya yazarken günlük hayata göre mümkün olduğunca daha bir dikkatli konuşmaya çalışıyorum.Çünkü yanlış anlaşılma durumları mevcut… Mesela “kelime-i tevhidin ne demek olduğunu idrak edemeyişini gösteriyor kardeşim.” cümlesi… Tamam,doğrudur;iyi idrak edememiş olabilirim.Ama onun yerine sözü biraz daha yumuşatıp “Kelime-i Tevhid’in anlamı biraz anlaşılmamış sanki” şeklinde söylemek daha uygun değil midir?Çünkü 2. tekil şahıs olarak kullanılan sözler kişinin direkt egosuna hitap eder.Söylenen söz ne kadar doğru olursa olsun hitap edilen kişinin bilinçaltı istem dışı bir şekilde bunu bir saldırı gibi algılayabilir ve bunun sonucunda savunmaya geçme ihtimali yükselir.Bu söylediğim durum her insan için geçerli… Bu yüzden ne söylendiği kadar en az nasıl söylendiği de önemli olsa gerek… Ne de olsa tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır demişler.Ve buna ek olarak; “Şimdi sen sormazsında ben söylüyeyim” ifadesi de sıkıntılı… Hiç bir insan karşısındakinin kalbini,düşüncelerini kesin olarak bilemez ki,hatta onu bırak kendi kalbini bile tam olarak bilemez.Sanıyorum ki sen de onaylarsın beni,kesin bir şekilde kalpleri en iyi Allah bilir çünkü.Ya ben dediğinin aksine gerçekten öyle bir soru soracak olsaydım?Sormayacağımın bir garantisi mi vardı?Kusura bakma;bu eleştirilerimi kalp kırmak için değil,bazı konularda yardımcı olmak için yapıyorum.Elbette sen de nasıl konuşulacağını bilirsin,ve sanıyorum ki bir anlık dalgınlıktan dolayı böyle ifadeler olmuş olsa gerek… Çünkü resmin yani mesajının bütününe bakıyorum; genelde hep olumlu ifadeler mevcut… Eğer dediğim noktalara da değinirsen Allah’ın izniyle daha iyi olacak kardeşim.
Verdiğin bilgiler için teşekkür ederim.Evet,dediğin gibi benim durumumda olan biri böyle kitaplar okumamalı… Veya okursa da çok dikkatli bir şekilde,hatta bir hocanın gözetimi altında okumalı… Çünkü ister istemez olumsuz etkileniyorum.Aynen, Allah hiç bir mümin kulunun kafir olarak ölmesini tabi ki.Yapmamız gereken; Allah’ın Kur’an’da emrettiği gibi havf ve reca arasında olmak…
Bu arada bazı dini sitelerde, çıkılan kapıdan geri girilmesi gerektiği yazıyordu.Yani kafir olan birinin o küfrüne tövbe etmeden Kelime-i Tevhid veya Kelime-i Şehadet getirse de müslüman olmayacağı yazıyordu yanlış anlamadıysam.Doğru mudur bu bilgi? Bir de ilk cümlede demişsin ya;imandan şüphe etmek diye… İman esasları konusunda şüphem yok Hamdolsun (Gerçi ara sıra o konularda da vesvese gelmiyor değil.) Ama benim şüphelerimi biliyorsun, Elfaz-ı küfür üzerine… Ve bir buçuk sene önce bazen öyle bir hal alıyordu ki bu durum; attığım her bir adımda,söylediğim her bir harfte “bu yaptığım işte küfür mü var,acaba küfre mi girdim?” diye düşünür olmuştum.Ve ben eğer küfre girdimse yaptığım hiç bir ibadet kabul olmaz bilgisini düşündükçe içim içimi kemiriyordu.Ayrıca elfaz-ı küfür ile ilgili kitaplarda ve sitelerde birbirlerinden farklı bilgilerin yazdığı da oluyor.Kimisi küfre girmenin kolay olduğunu söylerken,kimisi de küfre girmenin zor olduğunu ve bunun için özel bir niyet ve eylem gerektiğini söylüyordu.Birbirine zıt iki bilgi;şimdi ben hangisine inanayım?

Yok be Mavisever kardeşim ne alakası var.sandığın gibi değil.sanırım sen duygusal bir insan olduğun için böyle yazdığım en ufak şeyden dahi acaba burda bana bunumu demek istedi vs. diye incip çokcabuk kırılabiliyorsun.ben sandığın gibi insanları kıran,aşağılayan,ötekileştiren;insanların kusurlarıyla dalga geçen,alay eden bir tip değilim ki :- D

Ayrıca yazında ki alt paragrafta değindiğin kısım ile ilgili hadis varken fazla söze gerek yok gibi;

İmanınızı ‘Lâ ilâhe illAllah’ sözü ile tecdit ediniz ve yenileyiniz. . (Müsned ,II/359; et-Terğib ve’t- Terhib, II/415)

Doğru tespit kloroplast kardeşim.Duygusal ve hassas insan olduğum doğru… Aynı zamanda daha önceden dediğim gibi yazı ortamı olduğu için vurgu vs. imkanı olmadığı için insan ister istemez başka yerlere çekebiliyor söylenen ifadeyi. Bu arada aklıma gelmişken,geçenlerde bir yazı okudum.”İşte!,anlatmak istediğim bu” dedim.Tabi yanlış anlamanı istemem,yazının linkini lafına karşılık olsun diye kopyalamıyorum.Eğer son mesajını hiç yazmamış olsaydın bile o okuma parçasını buraya kopyalama fikri gelmişti aklıma.Bence bu yazıyı herkes okumalı… Öyle bir olay ki o,ansiklopediler dolu konuşsam o kıssanın anlatmak istediğini anlatamam.O yazılı kıssanın doğruluk derecesini bilmiyorum.Ama yine de kopyalamakta fayda var bence.

Peygamber Efendimizin mübarek torunları Hasan ile Hüseyin, câmi avlusunda durmuş; şadırvandan abdest alan yaşlıca bir adamı seyrediyorlardı. Hasan bir ara kardeşi Hüseyin`e:
– Bak dedi, dirseklerini iyice yıkamadı.
– Evet görüyorum, bazı yerler kuru kalıyor.
– Bunu ona söylemeliyiz, abdest sırasında yıkanması farz olan yerlerde iğne ucu kadar kuru bir yer kalsa abdest olmaz, abdest olmayınca tabiî namaz da olmaz.
-Ama nasıl söyleyeceğiz? İşte bak, ayaklarında da aynı ihmali yaptı. Parmak aralarını ovuşturmadı, suyu topuklarına değdirmedi bile. Haydi gidip kendisine söyleyelim. Hüseyin:
– Bir dakika, diye kardeşini durdurdu. O bizden çok yaşlı. Söylersek utanabilir. Yahut çocuk olduğumuz için bizi dinlemeyebilir. Onu kırmadan yanlışını anlatmanın bir yolunu bulmalıyız. Birden aklına geldi:
– Tamam, dedi sevinçle; buldum! Adama yaklaştı. Saygı dolu bir sesle:
– Efendim, dedi, sizden bir ricamız var.
– Söyleyin bakalım çocuklar.
– Biz henüz çocuk sayılırız. Şuradan abdest alırken başımızda dursanız da yanlışlarımızı söyleseniz. Adam memnun memnun güldü:
– Tabiî, dedi. Başlayın bakalım. İki kardeş abdest almaya başladılar. Adam dikkatle bakıyor, bir yanlış bulmaya çalışıyor, ama bulamıyordu. Kendi abdestini düşündü. Hasan ile Hüseyin gibi dikkat göstermediğini anladı. Abdestleri bitince saçlarını okşadı:
– Yanlış sizde değil çocuklar bende, dedi. Kusurlu benim. Yanlışımı yüzüme vurmadan bu kadar nazikçe düzelttiğiniz için çok teşekkür ederim. Artık ben de sizler gibi abdest alacağım. İşte başlıyorum. Yeniden suyun başına çöktü ve bir güzel abdest aldı. Demek ki, bir şeyin doğrusunu bilmek yeterli değildir. O doğruyu başkalarını kırmadan, darıltmadan anlatabilmek de lâzımdır. Peygamber Efendimizin torunları Hasan ile Hüseyin gibi… (Ahmed Şahin, Kıssalardan Hisseler)

Sorularla İslamiyet

1736. İbni Ömer radıyAllahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallAllahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Bir adam din kardeşine, ey kâfir derse, bu söz ikisinden birine döner. Eğer böyle denilen kişi söylenildiği gibi ise söz doğrudur; yerini bulmuş olur. Aksi takdirde bu söz söyleyene geri döner.”

Buhârî, Edeb 73; Müslim, Îmân 111. Ayrıca bk. Tirmizî, Îmân 16

1 Biri başkasına kafir, gavur, veya bir müslüman olamayana söylenen sözleri söylerse ve o başkası cevap vermezse. Dinden çıkarmı? Yani cevap vermediyse ve o an hani kabul ettimmi diye düşündü ama cevap vermedi ona o başkası dindenmi çıktı? Yani cevap vermedi ona ve dindenmi çıktı ?
2 ve birdahaki sefer böyle bir durum olursa o başkası birine nasıl cevap vermeli yani cevap vermek istemiyorsa ve içinden yani agzı kapalıyken ben onun dediğini kabul etmiyorum estağfirullah dese yeterli olurmu ? Acil cevaplarmısınız?

1 Birisi evden kaçtı diyelim ve biri hocaya gidip baktıralım dediyse ve o hoca mesela buraya gitmiş, buraya kaçmış dediyse ve başkası buna inandıysa bu günahmıdır? Dindenmi çıkar ve nasıl tövbe etmelidir?
2 hocanın GEÇMİŞTE neler olmuş diye anlatıysa (mesela biri geçmişte ne yaptı veya büyü yaptıysa nasıl yaptı gibi şeyler söylediyse veya başka şeyler) ve sen inandıysan bu günahmıdır,şirkmidir,küfürmüdür? Ve nasıl tövbe etmeli?
LÜTFEN CEVAP VERİN.

1- Bir müslümana kafir demek çok tehlikelidir. Buna susması razı olduğu anlamına gelmez. Elbette susmamalıdır ama bu onu kafir yapmaz.

2- Öyle bir şeyle karşılaşırsa ona tepkini göstermelidir ve uyarmalıdır. Aynı şekilde ona kafir demesin ama onu ciddi bir şekilde azarlasın.

__

1- Böyle şeyler günahtır, inanmamak lazım. Bu küfre sokmaz ama tövbe etmelidir. Tövbe, o şeyden pişman olmak ve tekrar etmemektir.

2- Geçmişten haber veren kimseye inanmak şirk değildir. Ama bu insanlara inanamamak ve muhatap olmamak gerekir.