Annemden neredeyse nefret etmek üzereyim ne yapmalıyım

Annemden neredeyse nefret etmek üzereyim ne yapmalıyım

SEBEP ASLINDA OLMAMALI AMA KISMEN hep abimden aşağı büyütmesi sevmemesi ilgi göstermemesi bütün ilgisini abime göstermesi . ben şuan 24 yaşında bir bayanım ama eskileri düşündükçe çıldırıyorum

annemi öpmek isterdim o beni ittirir istemezdi ne bileyim işte eve meyve alınırdı en güzelleri hep abime tabi sırf bunlar değil sürekli bana ”evlen de rahat edicem eve koltuk alıcam bir git de kurtulayım ” cümleleri hep kulağımda .. tabii ki ben de sütten çıkmış ak kaşık biri değilim ben de işte iş yapmazdım anneme evet aradım ve bu suçumu buldum evet yalnızca kendi bulaşığımı yıkardım ders çalışırdım ÇÜNKÜ VE ÜNİVERSİTEYE GİTTİM ZATEN EVDE UZUN YILLAR DURMADIM. bu yüzden bana hep beddua ederdi bir gününü görmedim sözü özellikle fit mesela temizlik yapınca da beğenmezdi bu durumdan da rahatsızım ben de anneme karşı iyi şeyler hissetmek istiyorum ama elimde değil her an laf sokma yarışında .. mesela hala bana ‘güzel giyin saçlarını aç yok çizme al kendine ‘ diyor ya bir karışma diyorum küçükken de bana ” senin burnun büyük az daha küçük olsaymış ” der dalga geçerdi yerin dibine girerdim psikolojim bozulmuştu burnum da gayet güzel elhamdülillah yani yamuk bile değil ama o öyle

beni böyle büyüttüğü için elimde olmadan artk anneme çok sinirli davranıyorum her hareketi batıyo sürekli beni eleştirmesi ve sürekli beni güzel olmam yönünde uyarması artk dokunuyo dahası GEÇMİŞİ UNUTAMIYORUM ya bana ne yapmadı ki hala daha beni bütüyürken harcadığı paraları yüzüme vuruyor BEN DE HERKES GİBİ NORMAL Bİ ŞEKİLDE ANNEMİ SEVMEK İSTİYORUM AMA OLMUYOR İŞTE ! UNUTAMIYORUM BANA YAPTIKLARINI . şuan evliyim ama nişanlıyken de burnumdan getirdi evlen de kurtulucam deyp durdu kurtulması da işte akşam yemek yapıp bulaşık yıkaması zaten onun dışında üniversitedeydim AÇ Bİ HALDE . evde 18 yaşımdan sonra en fazla 2 yıl durmuşumdur ŞİMDİ BANA Bİ TAVSİYE VERİN NE YAPAYIM ? YAPTIKLARI YANINA KAR MI KALACAK SİNİR OLUYORUM DÜŞÜNDÜKÇE YAPTIĞI HAKSIZLIKLAR NE OLACAK ANNE HAKKI ANNE HAKKI TAMAM DA EVLATLAR NE OLACAK bana evlendikten sonra bu eve gelme diyen bir anne olabilir mi ben şimdi boşansam ÖLEYİM DAHA İYİ EVE GİTSEM HEP BAŞIMA KAKACAK SÖYLER MİSİNİZ ANNELİĞİN HANGİ HAKKINI ÖDEYECEĞİM ARTK PSİKOLOJİM MAHVOLDU YA ACABA ÜVEY MİYİM BEN NEYİM şimdi evlendim tabi kızını garanti bir şekilde evlendirdi kurtuldu artk bana rol yapıyo aman canım kızım da yok bilmem ne ama bugün ” anne ben anlaşamadım eve dönüyorum” dese ”gelme kabul etmiyorum” der ki dedi de evlenmeden önce peşinen söyledi ..

bu içimdeki öfke beni bitiriyor Rabbim beni affetsin ama elimde değil bu bende hastalık gibi oldu artk .. Annem e bugün bağırdım çağırdım bana yaptıklarını yüzüne haykırdım yapmamam gerekirdi ama yine damarıma basınca dayanamadım o da hemen ağlamaya başladı tabi orada ‘ben bittim’ demeye başladım çünkü biliyorum RABBİM BUNA İZİN VERMİYOR oyüzden de en sonunda herzamanki gibi gittim 3 kere hakkını helal et istersen benle konuşma dedim o da 3kere de olsa helal etti peki bu durumda helal etmiş olur mu içinden etmese bile çünkü bana ”sana da evladın aynısını yapsın” dedi ben de ”tamam ” dedim ”senin gibi davranır sevgimi esirger ayrım yaparsam daha beterini yapsın”

Yanıt: Annemden neredeyse nefret etmek üzereyim ne yapmalıyım yardımınıza ihtiyacım var yoksa kötüye gitmek üzereyim?

hayatımızın ilk yarısını ebeveynimiz
ikinci yarısını da bebe beliğimiz mahveder
diye bir söz okumuştum
ilk yarısı benim için doğru oldu 🙂
misafir için de öyle anlaşılan

ama ben ikinci yarısını ne çocuklarımın ne de ebeveynimin mahvetmesine izin vermeyeceğim İnşaAllahu Teala
ebeveyniniz ölmüş dahi olsa
kendinize acımanız onların sizin hayatınızın ikinci yarısını da mahvetmeleri demektir
buna izin vermeyin

en iyi intikam iyi yaşamakmış
onlara inat iyi yaşayın

Bende ciddi anlamda annemi sevmiyorum üstelik daha 13-14 yaşlarımdayım annem Allahın her günü bana bağırır,döver ben her akşam ağlarım arkadaşlarım dışarıya çıkar,doğum günlerine gider,birbirlerinde kalırlar ama ben evde eşşek gibi ders çalışırım artı sıkıldım herkes gülüp eğlenirken ben sadece izliyorum kendi yaşımdan resmen 5-6 yaş daha olgun davranıyorum ve bunun tek sorumlusu annem tabi annem olduğunu hatırladıysa her akşam dua ediyorum “Allahım sen bu kadının huylarını değiştir”diye. Hergün , her gece ,her saat hatta her saniye annemi sevmek için çabaladım ama o hareketleriyle aşağılayıcı sözleriyle hep bu kararımı değiştirdi. Ve ben artık bu kadına anne bile demek istemiyorum ondan NEFRET!!! Ediyorum…

Ben ne diyeceğimi bilmiyorum. Buraya yazma ihtiyacı duydum çünkü kulakların bile bunları isitecek durumda değil. Birine annen mi baban mi deseler ikilemde kalır ama ben kalmiyorum. Hemen babam derim. O hayatımda tanıdığım en mükemmel en adaletli en sevecen en durust insandır. Annem ise bir o kadar soğuk sinirli agresif ikili ilişkileri zayıf ve dünyadaki en sevdiğin kişi kocasıdır. Yanı ona deseler ki seni mi öldürelim çocuğunu mu bizi öldurtur. Hiçbir şey yapmadığı halde sadece otururken bile bana bağırarak hakaret edecek bir şey bulur. Hayır çok düşünüyorum bende bir sorun yok. Herkesle anlasirim sorumluluk sahibinin derslerinde okulunda en iyilerdenim ama onun için ders çalışmayan sürekli pisngezen tek derdi futbol olan oğlu daha değerli. Kardeşim geçen gün ona bağırdı ve bir iki bir deyip sustu. Ben ağzımı acmasamda bana hakaret ediyor. Tek suçum ona temizlikten yardım etmemek ama Üniv sınavın var ve vaktim yok. Eve asla yemek yapmaz. 2 hafta önce falan belki yemek yedik hep dışardan yiyoz. Biktim artık. Az ince onlarinnodasindaydim. Defol git diye kovdu. Sevmiyorum onu. Onunda beni sevdiğini düşünmüyorum

Annem her ALLAHIN günü bana iyi davranmaz hep bana bir başından zaten çok sinirliyim benle hiç uğraşmıyor hep en işi çıkarıyor kendisine ben artık annemi istiyorum onun şefkatini istiyorum yeter dedim oranda ağladım. Allahım ölürüm diye ama hayat uzun görecek çok şey var.

merhaba benim annem de beni sevmiyor. tabi anne denirse ona. beni dövmek için sürekli fırsat kolluyor. bana hiç bir şey almıyor hatta bazen harçlık bile vermiyor okula gittiğimde. kardeşim var onu çok seviyor. ama beni hiç bir zaman sevmedi. beni hep dışladı. biz küçükken durumumuz iyi değildi. 3 kardeş bir karyolada yatardık. ablamla kardeşim düz yatarlardı, ben de onların ayaklarının altında boş kalan yerde. o zamanlar zoruma gitmezdi anlayamazdım çünkü çocuktum. annem” derdim. anne işte derdim. sevdiğimi sanırdım annemi. ama büyüdüğümde beni dövdü hep dövdü. cahil biri ama bilgili olduğunu sanır. her şey hakkında bir yorumu vardır. bir kere beni çok dövdü çok aşağıladı polisi aradım polisler geldi. benim konuşmama bile izin vermeden kızım biraz rahatsız dedi. deli demek istedi yani. ama değilim. o deli. bu devirde erkek kız ayrımcılığı mı kaldı ya. ben bıktım bu hayattan. neden bazı çocuklar hayata 1-0 önde başlarken biz çok gerilerden başlıyoruz? neden bu dünyada adalet denen olgu yok? neden biz sevmediğimiz insanlara bağımlı yaşamak zorundayız? neden?… :'(

o küçük olduğu için öyle yapıyordur benim kardeşim doğuduğundada annem öyleydi ama kardeşim büyüdükçe hepimize eşit davrandı;)
yani kardeşin şuanda seninde gördüğün sevgiyi görüyor

Benim annem bana bazen kızıyor ama kızdığı zaman haklı oluyor ama şuan anneleriniZin yaptıkları okuyunca içim gitti iyiki annem böyle şeyler yapmıyor bu arada arkadaşlar umarım bu yaşadığınız aile sıkıntıları geçer

BN 13 yaşındayım annemde babam da beni yanına istemiyo annem ve babam boşandı e BN nerde kalıyorum derseniz babam da ama beni hiç bir zmn istemedi

Cennet anennin ayakları altındadır derler ama bu her anne için geçerli değil annem benim evden kaçmama sebep oldu bana beddualar ederdi siyah köpek derdi esmerim diye tek aevep babamın bana arka çıkmasıydı bekar hayatım tam bir eziyetti ne zaman ki çalışmaya başladım eve bir şeyler getirdin benden iyisi yoktu ozaman . Her anne annelik hakkı var diye bir şey yok bence. Anneler ne hikmetse kız çocuklarını iş yapsın diye doğuruyor

Annemden Artık Nefret Ediyorum Artık Pcde Arkadaşlarımla bile oyun oynamama izin vermiyor babamda ona destek çıkıyor ve derslerimde başarılıyım taktir aldım bunedir benim çektiğim Allah’ım Beni kurtar diye dua ediyorum. Allah’ım Lütfen beni koru diyorum ama bazen annemde haklı oluyor diyerlerinizde iyişAllah ailenizle huzurlu hayatlar kurarsınız bu olay artık her yerlerimi bıçakla kesmeye başladım intihara kadar gidecek bu galiba

Üzülme ablacım sen de derslerinde başarılı ol,iyi universite kazan hatta çalış yurtdışında kazan ve hep ireli git

Ben henüz 15 yaşındayım ben annemi seviyorum hem de her şeyden çok.Fakat o beni sevmiyor ne yaparsam yapayım yok yani olmuyor.En küçük çocuğum ve bugün ablamın doğum günü annem pasta almış ona kutlayacağız diye seviniyor.Ben ise anne bugün benim doğum günüm diyorum napabilirim diyor.Allah seni kahretsin diyor.Arkadaşlarım gezip eğlenirken ben ders alışıyordum.Gözlük kullanmaya başladım.O na bile sen bozuksun gözün kör,kilolusun deyip dalga geçiyor.Abim ve ablamı çok seviyor bana gelince hep şiddet.

O senin annen. Boynunu kır ve itaat et ne demek sinirleniyorum. Sinirlendiren sensin o senin hizmetçin değil eşyalarını düzenli tut.

Söylediklerin bana çok ilginç ve bir o kadar da üzücü geldi ?Bir anne nasıll böyle davranır babanız ne diyor bu duruma yada diğer kardeşlerin üzülmüyor mu senin için bence bir büyüğüne öğretmenlerinden güvendiğin biri olabilir bu durumu mutlaka anlat .inşAllah herşey güzel olur ?

OFF annem benden nefret ediyor sanırım.daha bugün okuldaki halkla ilişkiler uzmanı olan rehBerlik hocamız anneme dedikı bu çocukta bir şey var ve bu derslerine yansiyor ben sadece annemden değil dedemden,anneannemden de her Allah’ın günü laf yerim psikolojim bozuldu yemin ederim ne yapabilirim???

Annem beni aşağılar. Kötü cümleler kullanılır.sen şusun busun der.ahlaksızlıkla suçlar. Her türlü pisliği bana yapıştırır. Hatta babamdan dahi kıskanıp bana kuma diye bağırır.yaptığım hiçbir şeyi beğenmez yemek, temizlik… Kimse almaz seni or….û diye bağırır. Her gün benimle kavga eder.bir gün gün yüzü göstermedi. Kara keçi geber senden kurtulayım… Bu evden git defol diye her gün kavga bıktım. Ortanca çocuğum evlatlıksın hastanede karıştın der. Evde her işi ben yaparım. Ablam ilk çocuğum göz ağrım der.küçüğe de o daha küçük… Konuşma sus sen diye bağırır her işi ben yaparım. Allah cezanı verecek diye bağırır.iş bulamadın koca bulamadın der. Hiç susmuyor. Sabrediyorum yanlış evlilik yanlış hayat kırmayayım diye ne kadr dayanırım bilmiyorum. Ölmeyi çok denedim. Ama başaramadım. Ablam her gün bizim evde. Kocasına çocuğuna bak yemek hazırla topla. Onlar gitsin gezsin bana hiç bir şey yok.böyle bir anneyi kim sever..bıktım. Yaptığı haksızlıkları.herşeyi hiç susmuyor. Hastalık menopoz falan değil. Küçükken de böyle ydi. Konuşma.gülme der. Her şeyi abartır. Saçlarım beyazladı.hayattan bıktım..yaşamak istemiyorum. Hiç arkadaşım yok.kimseyi de istemiyorum zaten. Allah da mı görmüyor beni bilmiyorum. Annemden nefret ediyorum.

Bende annemi hiç sevmiyorum hatta anne bile demek istemiyorum çünkü her işime karışıyor oyun oynamama neredeyse hiç izin vermiyor hep ders çalıştırıyor gizliden bana zarar veriyor bir kere bana kumpas kurduğunu anladım evde bağırıp çağırıp beni dövdü sonrada güldü bir kere utanmadan mini etek aldı saçlarımı kız gibi yaptı artık ağlamak üzereyim yani isyan ediyorum arkadaşlarımı bile benden çok seviyor

Aynen. Benim boyum kısaymış 12 yaşındayım 1.50 boyum var ve annem bana sürekli yer cücesi diye aşağlıyor milletin içinde dayak yersin diyor abim beni dövüyor nefret ediyorum nefret hiçbirini sevmiyorum

Müsait bir gün annenin yanına git anne ben senin eski şevkatini istiyorum lütfen bana kızmabeni eskisi gibi sev.

Merhabalar sizi tanımıyorum ama duygularınızı o kadar iyi anlıyorum ki… Benim annem de çocukken bana çok kötü davrandı, babam yıllarca beni istismar ederken sessiz kaldı, göz yumdu, umursamadı. beni kurtarmak için hiçbir şey yapmadı. tersine beni suçladı, aşağıladı, oysa daha küçücük bir çocuktum, yaralıydım, çaresizdim.
şimdi yıllar geçti, ben çok uzun yıllar terapi gördüm yaralarımı doktorların yardımlarıyla iyileştirdim. annem o süreçte bana asla destek olmadı, ben ne zaman konuyu açsam kapatmaya çalıştı.
ben de sıcacık sevgi dolu bir anne kucağı isterdim, o özlemle yandığım zamanlar o kadar çok oldu ki. ama zaman içinde geçip gitti her şey. şimdi ondan nefret etmiyorum, yaşlandı, bakıma muhtaç hale geldi. arada ziyaretine gidiyorum, ki asıl bakımını oğlu üstlenmiş durumda. onu öperken de, sarılırken de hiçbir şey hissetmiyorum ne yalan söyleyeyim, içimde sevgi olmuyor, bir tanıdığa, herhangi bir insana sarılmış gibi oluyorum.
kendini boşuna suçlama kardeşim, bize kötü davranmak onların yaptığı en büyük günah. rabbim çocukları önce anne babalarına emanet eder, biz onların imtihanlarıyız bir yerde bana göre. iyi ebeveynler bu imtihanı verirler, kötü ebeveynler çuvallarlar. ona karşı kötü duygular yaşadığın için kendini asla suçlama, sen ağzınla kuş da tutsaydın o öyle bir anne, bana sorarsan bunlar annelik vasfına bir türlü erişememiş kişiler. imkanın varsa terapi görmeni öneririm, yoksa da kendi hayatına sımsıkı tutunmanı, kendi ayakları üzerinde duran güçlü bir kadın olmak için okumanı, çalışmanı, kendini her türlü geliştirmeni öneririm. yaşamak onların zehirleriyle kirletilmeyecek kadar güzel bir şey. umarım eşinle mutlusundur, umarım eşin iyi şefkatli bir insandır. kendine iyi bak kızkardeşim, annenin değişmeyeceğini kabullenmekle başla işe, ve yaptıkları için onu affetmek zorunda olmadığını bilmekle başla…

Burda yazılanların hepsini okudum.Kızına küfreden bir anne düşünmek bile istemiyorum.Bazen psikolojik şiddet fiziksel şiddetten daha ağırdır Allah hepinizin yardımcısı olsun.Ben 19 yaşındayım fiziksel şiddet görmedim ama hala annemde erkeği üstün gören bir zihniyet var.İkizim var aynı zamanda ve hep hep hep sizi doğurmasaydım diye söylenir.Hayattaki tek gayen temizlik deyince cahil diye suçlar beni.Herhangi bir yere gidemem abin seni rezil eder lafı hep aklımda.Sevgilim asla olamaz ama başkalarının kızlarının sevgilisi olduğunu öğrendiğinde mutlu olur tebrik eder.O işlerle meşgul olmayı istemiyorum zaten ama hayatımın sonuna dek böyle olacağım diye korkuyorum.Birisi bana salak dedi annem de katılıyor bana salak diyor bu en hafifi yine daha çok var bunun gibisi.Onlara göre temizlik yaparsan iyi bir bölüm okursan iyi çocuk olursun yapmazsan hayırsızsın her zaman.Sınava çalışmak için bir sene daha bekledim bin pişman oldum sürekli gitseydin lafları duydum evden git uzak yere git diye söylenir.Bir sınavdan 90 aldıysam herkese 60 almış der diye anlatırdı.sınava 10 günden az kaldı ve ben çok mutsuzum neresi olursa olsun yazıp gidicem gelmeyi de düşünmüyorum.Allah her şeyin hayırlısını verir inşAllah.

Bende Annemden artık nefret ediyorum. Sevmiyorum onu 13 yaşındayım doğal olarak sivilcelerim çıkıyor her fırsatta benle şişko sivilceli kısa kıvırcık diye dalga geçiyor. Bıktım artık 6 yaşında kız kardeşim var. Sürekli bana iftira atıyo ve onun yüzünden dayak yiyorum. Az önce oklavayla dövdü. Bacaklarım belim kanadı. Dayanamıyorum ölmek istiyorum. Arkadaş çevremde yok. annem yüzünden psikolojik sorunlarım var. Kimse beni anlamıyor ve neler çektiğimi bilmeden eleştiriyorlar. Allah’ım al canımı artık dayananıycam ben ilk tokatı 3 yaşımda yedim dün gibi hatırlıyorum.

VAllaha benim annem sadece beni bana vuracak mısın? diye kışkırtıyor.Ben de sinirleniyorum itiyorum ama gözüm dönüyor.İradem kısıtlanıyor diyeyim kısaca.Ben sizin yerinizde olsam çekerdim annemi karşıma konuşurdum rahatsızlık durumundan.İşe yaramassa evden kaçacağımı dahi dile getirirdim.Şahsen sinirli bir çocuğum.Lise 1 e gidiyorum.Bazı şeyleri insiyatif alarak çözmek gerek.İlk adımı siz atın.Bu arada yaşıtlarınız gezerken siz ders çalışıyorsunuz ama yaşıtlarınız sürnürken siz İTÜde mühendislik okuyor olacaksınız.Ben de çalıştım fen lisesi kazandım.Hedef iyi bir üniversite.Oyun oynamayı unutmanız lazım 5 sene kadar.Ne zaman lise biterse o zaman oyun başlar.Aklınızda olsun.Ama ne olursa olsun arkadaşlarınızla takılmassanız depresif bir döneme gireceksiniz ve bu ömrünüzün sonuna kadar bile sürebilir.Evet erken olgunlaştım ve o dönemi yaşadım…

Her gün diyorum keşke bana bir gün bile bağırmasa diye, her gün bana bağırıyor.Ondan neredeyse nefret ediyorum gibiyim.O beni seviyor ama ben onu asla sevmedim, sevmiyorum ve sevmeyeceğim.Yani benimde duygularım var ama neredeyse her gün küçük gözyaşlarıyla ağlıyorum.Beni seven sadece iyi, canım arkadaşlarım.Arkadaşlarımı çok seviyorum, onlarla bazen piknik bile yapıyoruz.Benim sorunum çok büyük, gerçekten. Şu anda 10 yaşındayım ama ondan hala nefret ediyorum.Benimle kalan şeyler:GÖZYAŞLARIM, RUHUM, DUYGULARIM VE CANIM ARKADAŞLARIM.Söylediğim şeyleri çok seviyorum, ama annem tam tersi.ONDAN NEFRET EDİYORUM!!!.UMARIM SENİ BİR GÜN SEVERİM CANIM ANNEM… 🙁

Ben de annemi sevmiyorum,aslında sevmek istiyorum ama o beni sevmiyor.babam da öldü,öbür kardeşlerimin anneleri var benim o da yok.aramıyım sormıyım diyorum ama sorumluluk hissediyorum onu da yapamıyorum.hep beni ayırdı hep hakaretler etti ki en hafifi orospu lafıdır.kocama ne iftiralar etti.babamın ölümünden sonra bile paralarına çöktü kendi yese canım yanmaz kardeşlerime verdi,babam sağken de 50 kuruşu bile nasip olmamıştı.ben bu kadının besini seveyim,sadece evlatlık görevimi yapmaya çalışıyorum.o da olmuyor

ben 14 yaşındayım annem beni hep tehdit ediyor . Babamla aramı bozuyor.En son ona karşı geldiğimde avucum kadar saçımı kopardı . Ve cezalandırdı.Bana 10 liralık anahtarlığı bile çok görüyor.Okulların kapanmasına az kaldı ve canım babam bana s7 edge telefonunu verecekken en mutlu günümde olay çıkardı benim annem böyle işte

GB Justin u merhaba kardeşim u merhaba kardeşim zamanımız kısıtlı ölüm her an gelebilir ALLAH a kulluk edin ve ona göre hareket eden bir şey yok hayırlı günler

Biz bu dünyaya iman edip, ALLAH cc yu Tanıyıp, yalnız ONA cc ibadet, şükür ve sabredip gideceğiz sonrası İNŞALLAH çok kolay olacak…

Merhaba, mutlaka yardım almalısın. annen belli ki yapıp yapıp sonra seni suçlu hissettiriyor yada beddualarıyla korkutup bir anlamda tehdit ediyor. BU noktada tek başına çözüm bulmanın imkanı yok. Şiddetle tavsiyem medaim yanık

ben 12 yaşında bir kızım. daha kardeşim doğalı 3 4 gün oldu ve annem benden birden nefret etmeye başladı sürekli yanına gelsem bana bir iş çıkartıyor her dediğini yaptığım halde hiçbir işe yaramıyorsun mal gibisin ölsen umrumda olmaz keşke ölsen de dünyadan bir pislik temizlense gibi şeyler söylüyor psikolojimi bozdu babamla annem ikisi de sorunlu ama şu sıralar babamla iyi geçiniyorum.babamı kötü bilirdim ama annemin ne olduğunu daha yeni yeni anlamaya başladım.sürekli her hareketime bir lafı oluyor her kalbimi kırdığında odama çekilip ağlıyorum sırf beni ağlarken görürse üzülür diye…ama ölsem umrumda bile olmayacağı için.ben onu bu kadar düşünürken onun bana böyle yapmasından bıktım artık 12 yaşında olmama rağmen çok olgun davranıyorum ve arkadaş bulmam zor oluyor her arkadaşıma laf ediyorlar arkadaşlarıma küfür hakaret bana da aynısını söylüyor orospu sürtük vs yanına gelip kardeşime bakarken git otur köşene oturma yanıma diye bağırıyor.kardeşimi kıskanmıyorum aksine çok seviyorum ama annem bebek doğdu doğalı kıskancından geberiyorsun kudur diye bağırıyor evde artık kardeşimden de soğuttular beni nefret etmeye başlarım diye korkuyorum gerçekten bıktım artık her gün her gün ağlamaktan da sıkıldım.sürekli intihar etmeyi düşünüyorum ama yapamam sırf babamı ve sevdiklerimi düşündüğüm için daha var tabi sebepler fakat özele giriyor.umarım Allah kimseye böyle bir anne nasip etmez 🙁

Kardeşim bana kalırsa git babanın yanına ne derse desin hiçbişey senin hayatından daha önemli değil.

Güzel çocuklarım,

Size böyle hitap ediyorum çünkü burada problemini yazan herkesten büyük ve tecrübeli bir amcanızım.
Anne/Baba oluncaya kadar anne ve babanızın niçin böyle davrandığını anlamanız çok zor. Ancak bununla anne ve babanızın MUTLAKA HAKLI olduğunu söylemek istemiyorum.

Onlar Anne ve Babalarından böyle öğrendiler şimdi de aynısını uyguluyorlar. Peki anne babanızı terketmeniz, onlara nefret duymanız size bir şey kazandırır mı? Bunun cevabını size bırakıyorum. Hiçbirimizin hayatı kolay değil. Ancak hayatı kolaylaştıracak bir şey söyleyeyim size:

1- duygularınızı kötü kelimelerle ifade etmeyin (nefret ediyorum, iğrenç, vs..) kelimeler duygularımızı oluşturan yapı taşları gibidir. Nasıl kötü taşlarla kurulmuş bir bina hafif bir depremle yıkılırsa kötü kelimelerle oluşturduğumuz duygu dünyamız sürekli yıkılır ve ümitsiz oluruz. Bir insanın dünyada en büyük kaybı ÜMİTTİR.

2- Anne babanızın bir an için öldüğünü düşünün. Size kim ne kadar sabır eder. Suriyeli mültecilere bakın hiçbir yerlere sığıyorlar mı? Ben çocuk yuvalarını ziyaret etmiş birisi olarak söylüyorum orada çocukların herşeyi var. Her gelen bir sürü hediye ile gelir ama aradıkları tek şey anne/baba. Bu çocukların ağzından keşke annem/babam beni dövseydi de beraber yaşasaydık… sözlerini duydum

3- Anne baba arasındaki kavgalar ister istemez size yansır. Bazen anne baba çocuklarından dolayı kavga ederler. Bu kavgaların kıvılcımı olmamak için gayret edin. Eğer sorumlu olur, üzerinize düşen görevi yerine getirirseniz pek çok kavgayı önlemiş olursunuz.

4- Henüz küçük olduğunuz için ilişkilerinizi yönetmeyi öğrenin. Unutmayın bir kişinin kalitesi etrafındaki arkadaşlarının ortalamasıdır. Arkadaşınız az olsun ama kaliteli olsun. Hiçbir arkadaşınız anne ve babanızdan size yakın olamaz. Sırlarınızı kolay paylaşmayın.

5- Son olarak dikkatinizi dağıtmak ama aynı zamanda bu tür belalardan karlı çıkmak için OKUMAYA YOĞUNLAŞIN. Unutmayın yeryüzünü yöneten bütün liderlerin ailesi güllük gülistanlık değildi. Onlar ailelerindeki eksikliği fırsata çevirmiş akıllı insanlardı.

Ve en önemlisi…. Allah’ın dinine sadık olun ve Allah’a dayanın.

Allah’a emanet olun…

Abi kafaya takmamak gerekli benim annemde benle asla anlaşamaz her gün kavga ederiz her gün hakaretler işitirim ama ben alıştım artık odamdan çıkmıyorum düzgün bir üniversite kazanıp defolup gidicem bir daha da yüzümü görmeyecek size tavsiyem azıcık dişinizi sıkın iyi yerlere gelin ve ailenize ihtiyacınız olmasın.

Arkadaşlarım.Annenizden nefret etme gibi bir durum her zaman iç acıtır. Hele seni sevmeyen bir anne ile yaşamak zorunda olmak. Ben bir psikolog değilim ama ”anne” bile demediğiniz bir kadına hele sakın boyun eğmeyin.Psikolojik bir baskı varsa kesinlikle bir psikologa gözükmeniz iyi olur. Baba abla kardeş size yardımcı olabilir. Ben 12 yaşında bir çocuğum. Korona virüs de varken benim evde olmam canımı çok sıkıyor. Evde beni sevmeyen bir kadın 2 kız kardeş baba yanımızda yok çok kötüyüm. Derslerim kötü gidince dövüyor,içimdeki ruh çıkıp bu dünyadan göç etmek istiyor, gittikçe kötüleşiyor. Hayattan nefret ettirdi bana. Hayatı bana zehir etmeye bayılıyor. Ben annemden ilk dayağımı 4 yaşında oklava ile bacaklarım gövdem mosmordu hatırladıkça kötüleşiyorum. Yalnız değilsin arkadaşım burada bir sürü arkadaşında aynı sorunu yaşıyor. Babam bana atar dayak annem atar bana dayak. Kendimi köpek gibi görüyorum artık. Artık yaşama isteğim kayboldu. Mutlulukla doğdum üzüntüyle gideceğim. Sevgisiz o insanlar ama sen hayırlı bir evlat ol Allah sana cennet kapılarını sonuna kadar açar.

Çocuklar eğer arzu ettiğiniz gibi değilse hayatınız, ileri yaşlarınızda kendi arzu ettiğiniz hayatı kurabilmek için iyi bir meslek sahibi olun ayaklarınız üstünde durun, gecenizi gündüzünüze katın okulunuzu iyi, hemde çok iyi bir dereceyle bitirin, bu satırları okuyan öğrencilerin bahanaler ürettiğini duyar gibiyim, OKUMAMANIN HİÇ BİR BAHASANESİ OLAMAZ, eğerki iyi bir meslek toplum içinde iyi bir kariyer edinemezseniz üzgünüm ki ömrünüzün sonuna kadar sıkıntı çekersiniz,

Telefon rehberinde Annem yazıyordu onu silip kendi ismini yazdım ben erkeğim 16 yaşındayım fakat bana etmediği kalmadı ufacık şeyden sinirleniyo gelio bana patlıyo geçen işten geldim yaz olduğundan çalışıyorum geldim yemek ye dedi oturdum sofraya yicem neden yemek yiyosun düzgün ye dedi yok sen malsın gıram beyin yok falan dedi iştahım kalmadı bıraktım yemeği kalktım sofradan bu sefer bıraktım diye kızmaya başladı.
Eline geleni fırlattı vurdum kapıyı çıktım apartmana çok sinirlendim açtu kapıyı nereye gidiyosun dedi içeri aldı beni apar topar babana söyliyim sen gör gününü dedi fakat bu benim işime yaradı Annem evde bütün gün söyleniyo bağırıyo çağırıyo bir şeyden memnun değil ve babamda bu durumdan şikayetçi o yüzden bana hak verdi ama yaptığımın yanlışığını söyleyim benimle güzelce konuştu .Artık ona anne demek istemiyorum ona bakmak konuşmak bile istemiyorum.

Herkes anlatmış bende anlatma gereği duydum 17 yaşındayım ve annemle neredeyse haftanın 2-3 günü kavga ediyoruz bugün yine ettik ve bana durmadan her kavgamızda osu diyor sırf ergenlik çağında hata yaptım diye o hataları da defalarca yüzüme vuruyor.Babam desen o annemden daha beter ergenlik çağındayken çok ağır dayak yedim gözlerim mor olmuştu sırtımda izler uyuyamıyordum.Okula gitmiceksin dedi kapanıcaksın dedi şuan da hiç bir şey olmamış gibi kızım kızım diyip duruyor bıktım artık ikisinden de.Bana o kadar küfür ettiler ki kardeşlerim bile her kavga ettiğimizde ou kelimesini kullanıyorlar cidden ölmek istiyorum yeter artık her gece düşünüp ağlıyorum çaresizce…

ben uzun bir şey demiyicem ben anneme sadece şunu demek istiyorum

neden bir kez olsun bana sinirli nefret dolu bakmak yerine mutlu gururlu bakmadın anne benden istedinde ne yapmadım ama sen bir kez bile bana ne güvendin
ne inandın ne gururlandın ne de mutlu oldun benim için ANNE

ki ben annemi o kadar çok severdimki onun için büyüyünce ona bakmak için evlenmek bile istemezdim

NEDEN anne neden