Heryerin pis olduğunu düşünüyorum yardım edin…

Heryerin pis olduğunu düşünüyorum yardım edin…

Selamün aleykum,

Benim sizlere bir kaç sorum olucak.Sabah uyandığımda üzerimde meni gördüm ve gusül abdesti almak için kalktım.Daha sonra kirli olan bu üstümü banyoya girmeden önce evde koltugun üzerine koydum sonra yıkayacaktım.Gusülümü aldım banyodan çıktım ve pis olan üstümü yıkadım.Sonrada yeni bir üst giydim biraz dinlenmek için o pis üstümü koyduğum yere oturdum sonrada o üstümle evde bir sürü iş yaptım ancak bir yerde duydumki meninin dokunduğu yerde pis olurmuş.Şimdi meni koltuğa değdiği için koltugun pis olması lazım bende oraya oturdum üstümünde pis olduğunu düşünüyorum ve o üstümle evdeki pek çok işi yaptım ve şuan evdeki herşeyden tiksiniyorum evdeki herşey bana pis geliyor lütfen biriniz yardım etsin hayattan soğudum bugünlerde.

Cevap: Heryerin pis olduğunu düşünüyorum yardım edin…

Meni necistir fakat senin söylediklerin çok abartılı şeyler.Mesela meni tişörtüne bulaşmışsa sadece tişörtünü yıkaman lazım yani bulaşan yeri…

Kardeşim, eğer meni başka bir yere doknursa ve o şeyde ıslaklık belirirse orası pis olur. Yani, yaş ve kuru bir meninin bir şeye değmesi halinde o şeye bulaşmamışsa o zaman pis olmaz. Mesela, pis üstünüzü koyduğunuz yerde ıslaklık yoksa, orası pis olmaz. Eğer ıslaklık varsa ve pantolonuza ıslaklı geçmemişse pantolonunuz pis olmaz. Eğer pantolonuz ıslanmışsa, o pantolondan ile başka bir yere oturduğunuz zaman oturduğunuz yere ıslaklık geçmezse oturduğunuz yer pis olmaz.

Ayrıca, yukarıdaki söylediklerim vesvesesinizi geçirmeye yetmiyorsa, 4 mazheb haktır. Meninin pis olmadığını söyleyen müctehidlerimiz de vardır. Öyle ise vesvese etmeyiniz.

Ayrıca, hanefi mezhebine göre el ayasından daha az sıvı pislik namaza engel olmaz.

Bu konu hakkında Risale-i Nurun "vesvese Risalesi" nde şöyle bir kısım geçmektedir:

Dördüncü Vecih: Amelin en iyi suretini taharriden neş’et eden bir vesvesedir ki, takva zannıyla teşeddüd ettikçe hal ona şiddetlenir. Hattâ bir dereceye varır ki, o adam amelin daha evlâsını ararken, harama düşer. Bazan bir sünnetin araması, bir vâcibi terkettiriyor. "Acaba amelim sahih oldu mu?" der, iade eder. Bu hal devam eder. Gayet ye’se düşer. Şeytan şu halinden istifade eder, onu yaralar. Şu yaranın iki merhemi var:

Birinci merhem: Bu gibi vesvese ehl-i İtizale lâyıktır. Çünki onlar derler: "Medar-ı teklif olan ef’al ve eşya, kendi zâtında, âhiret itibariyle ya hüsnü var; sonra o hüsne binaen emredilmiş veya kubhu var; sonra ona binaen nehyedilmiş. Demek eşyada, âhiret ve hakikat nokta-i nazarında olan hüsün ve kubh zâtîdir; emir ve nehy-i İlahî ona tâbi’dir." Bu mezhebe göre, insan her işlediği amelde şöyle bir vesvese gelir: "Acaba amelim nefs-ül emirdeki güzel surette yapılmış mıdır?" Amma mezheb-i hak olan Ehl-i Sünnet ve Cemaat derler ki: Cenab-ı Hak bir şeye emreder, sonra hasen olur. Nehyeder, sonra kabih olur. Demek emir ile güzellik, nehy ile çirkinlik tahakkuk eder. Hüsün ve kubh mükellefin ıttılaına bakar ve ona göre takarrür eder. Şu hüsün ve kubh ise, surî ve dünyaya bakan yüzünde değil, belki âhirete bakan yüzdedir. Meselâ, sen namaz kıldın veya abdest aldın. Halbuki namazını ve abdestini fesada verecek bir sebeb, nefs-ül emirde varmış. Lâkin sen ona hiç muttali olmadın. Senin namazın ve abdestin hem sahihtir, hem hasendir. Mu’tezile der: "Hakikatte kabih ve fasiddir. Lâkin senden kabul edilir. Çünki cehlin var, bilmedin ve özrün var." Öyle ise Ehl-i Sünnet mezhebine göre, zahir-i şeriate muvafık olarak işlediğin ameline: "Acaba sahih olmuş mu?" deyip vesvese etme. Fakat, "Kabul olmuş mu?" de. Gururlanma, ucbe girme.

İkinci merhem: Dinde harec yoktur. لاَ حَرَجَ &#16
01;ِ
ى الدِّينِ Madem dört mezheb haktır. Madem istiğfara müncer olan derk-i kusur ise, gurura müncer olan hüsn-ü amelin rü’yetine -böyle vesveseli adama- müreccahtır. Yani böyle vesveseli adam, amelini güzel görüp gurura düşmektense, amelini kusurlu görse, istiğfar etse, daha evlâdır. Madem böyledir, sen vesveseyi at. Şeytana de ki: Şu hal, bir harecdir. Hakikat-ı hale muttali olmak güçtür. Dindeki yüsre münafîdir. اَلدِّينُ يُسْرٌ لاَ حَرَجَ فِى الدِّينِ esasına muhaliftir. Elbette böyle amelim bir mezheb-i hakka muvafık gelir. O bana kâfidir. Hem lâakal ben aczimi itiraf ederek ibadeti lâyık-ı vechile eda edemediğimden istiğfar ve tazarru’ ile merhamet-i İlahiyeye dehalet edip, kusurum affolunmak, kusurlu amelim kabul olunmak için mütezellilane bir niyaza vesiledir.
Sözler ( 277 )